فقط کافیه اتفاقات خوب زندگیتون رو ببینین زندگیتون از این رو به اون رو میشه درود بر خوشبختی های کوچیک که نمیزارن آدم ذره ذره به مُردن عادت کنه.☁️🌟
اولین واکنشم در برابر ناراحت شدن کم حرف شدنه اگه دیدی باهات مثله سابق با کلی ذوق حرف نمیزنم بدون ناراحتم کردی.
یاد آوری برای تو🫵🏻:
این زندگیه، بهشت نیست
قرار نیست بی نقص باشی
اجازه داری اشتباه کنی
زمین بخوری
دوباره تلاش کنی
یاد بگیری و رشد کنی
تو یه انسانی نه یه آثار هنری
و این کاملا خوبه:>🪽🩵
وقتی ازت میپرسم چخبر؟ یعنی از تعداد دفعاتی که امروز چایی خوردی هم واسم بگو وگرنه که سلامتی و زهرمار
تا ابد من میمونم و این ترس که نکنه پنهونی از من بدش میاد؟ نکنه به زور دارن تحملم میکنن؟ نکنه دوست نداره باهام حرف بزنه؟
روز های زیادی رو صرف این کردم که "چرا من؟"
بارها این سوالو توی ذهنم مرور کردم و از خدا پرسیدم و گله کردم که " چرا من؟"
اما هیچوقت نپرسیدم " چرا من؟"
واقعا چرا من باید هر شب در حالی برم توی تختم که دمای اتاق مد نظرمه؟ چرا من باید هرصبح بیدار شم و مامان و بابام رو ببینم که تنها حضورشون توی زندگیم یه دلگرمی بزرگه ؟
چرا من باید دست داشته باشم تا بنویسم؟ چرا من باید چشم داشته باشم تا بتونم جزئیات روح بخش زندگی رو ببینم؟