خونه فقط یه مکان نیست، میتونه یه شخص باشه ..

حافظه چیست؟ خانه‌ی چیز‌های غایب ..

پاییزِ امسال معمولی‌تر از اون چیزی که فکر میکردم داره میگذره.

وقتی ناگهانی یه‌ اتفاقِ قشنگ میفته و همه چی یهویی جور میشه>>>

جداََ وسایلمو جمع کردم و تو راهم؟ نه ، هنوزم نمیتونم باور کنم ..

ولی میدونم که وسطِ این همه روزمرگی‌های خاکستری و آشفته بازار، حال و هوای راهیان رو نیاز داشتم.

خانوم علیا، تو تمام سال می‌گفتی یه لحظه نفس کشیدن تو هوای مناطق جنگی می‌خوام. فقط یه لحظه. حالا باورت نمی‌شه؟

*مستیِ همیشگیِ بچه‌ها ..

ولی واقعا هوای دوکوهه انگار منو بغل میکنه .

هیچوقت آسمون‌شو فراموش نمیکنم ..

بعضی وقتا، چه شب‌هاش چه صبح‌هاش، نسیم خنکی میاد؛ یهو میاد و دورت میچرخه و میره. و من حس میکنم که گاهی انگار نسیم اونجا منو بغل میکنه ..:))

دو کوهه .. پناه، مأوا، ملجأ، مناص . دو کوهه به معنای واقعی، گریزگاهِ منه:))) زمانی که از همه چی خسته‌م، از همه چیِ همه چی . و فقط میخوام به گریزگاه‌م (دو کوهه) برم، اونجا با تموم وجود نفس بکشم و تا شب به آسمونِ قشنگش خیره بشم .