شب آخرِ؛ بر خلاف تصوراتم، هیچ گریه‌ای بابتِ آخرین روز نکردیم. و اینجا *دو کوهه* مثل یه خونه میمونه برامون دقیقا.

دلتنگی، بغض، خاطره ..

غربت؛ وحشتناک‌ترین حس ..

۴ روز مجموعاََ تو سفر بودیم. و در عین حال که حس می‌کردیم چقدر داره دیر میگذره و این ۴ روز انگار به اندازه دو هفته زندگی کردن باهم گذشت، آخر سفر به خودمون اومدیم و دیدیم خیلی خیلی زود گذشت؛ در واقع انگار نگذشت، انگار در عرض ۱ ساعت همه چی تموم شد ...

انگار همین چند لحظه پیش بود که با ماه‌پیشونی دل‌شکسته دیدیم و با تیکه‌کلام‌هاش همه بچه‌ها رو روانی کردیم. - و لعنت الله مرضاتُه - کوزه گری کرگه دری؟ - سمت حرام بری چشاتو در میارم😂

گاهی اون شیطانی که وسوسه و اذیت‌مون میکنه خودمونیم! گاهی شیطان، خودِ انسانِ ...

امشب نخلستان‌های مدینه دلتنگِ خاطراتِ علی و فاطمه است ..:))

-

خیلی خیلی مراقبش باشید

هیئت امشب>>>>>

هیئت مارو سیراب میکنه ؛ ولی هر سری دوباره تشنه‌تر میشیم ..