نمی‌دانم چرا اینقدر خسته‌ام. نه کارِ زیادی کردم، نه راهِ زیادی رفتم. شاید از بس فکر کردم. همه‌اش می‌روم و می‌آیم توی سر خودم. انگار یک اتاق دربسته هستم که کلیدش را گم کرده‌ام. آدم‌ها حرف می‌زنند، من گوش می‌کنم. حرفی ندارم بزنم. راستش، حرف زدن هم برایم سخت شده. فقط دلم می‌خواهد یک نفر بگوید: «باشه، بذارش کنار.» بدون اینکه بپرسد چرا. تو این چند وقت تنهاترین تنهایی‌ها را کشیدم. نه اینکه کسی نبود. کسی بود، اما هیچ‌کس نمی‌فهمید. خلاصه... نمی‌دانم. شاید فردا... #دلنوشته‌ ‌‌➜@tabsare38

بغل؟!👈🏻👉🏻

محبوبم اگه بودی، وقتی می‌گفتم «حالم بد است» نمی‌گفتی «چرا؟» می‌گفتی:بیا بغلت کنم.... محبوبم امیدوارم زودتر پیدایم کنی،راستش دیگر نمی‌توانم بین این همه حرف مردم تنها باشم و ادعای قوی بودن بکنم... #ستاد_تشویق_جوانان_به_ازدواج ‌‌➜@tabsare38

سلامم خدمت اعضای جدید😁💖 خیلیی خیلی خوش اومدید امیدوارم موندگار باشین☕️🥺🫀 بیو و نگاه کلی به محتوای چنل سنجاق🖇اول کاناله اگر سوال دیگه ای بود، https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_rkvzo6&btn=به.گوشم!! اینجا در خدمتم👆🏻💖 برای اینکه کانال شلوغ نشه از این به بعد https://eitaa.com/nashenas_tabsare38 جواب ها رو اینجا میذارم👆🏻🧸✨

گزارش سی‌ان‌ان از علاقمند شدن چینی‌ها به ایران😁🇨🇳🇮🇷 #چین ‌‌➜@tabsare38

خانوم جان این روزا شدیدا به کنج حرمت محتاجم....((:❤️‍🩹 ‌‌➜@tabsare38

یه چیزی که خیلی تو فیلم و سریال های شرقی بُلدِ و یکی از پرطرفدار ترین هاست بحث تناسخه...

تناسخ باوری که می‌گوید این دنیا نه به گذشته می‌چسبد، نه به آینده! تو خیلی از سریال‌ها و انیمه‌های شرقی می‌بینی که یک روح، هزاران سال قبل عاشق کسی بوده، حالا دوباره برگشته توی بدن جدید تا عشقش را کامل کند. یا برعکس، یک آدم بد، در زندگی بعد به شکل حیوان یا گیاه مجازات می‌شود. به این می‌گویند تناسخ؛ یعنی روح انسان بعد از مرگ، از این دنیا می‌پرد به یک بدن دیگر، نه به برزخ، نه به قیامت، نه به بهشت یا جهنم. فقط و فقط به همین دنیا برمی‌گردد، با یک لباس جدید. نکته عجیب‌تر اینکه در برخی نسخه‌های این باور، تناسخ ۷ مرحله دارد: ۱. مرحله معدنی (مثل سنگ بودن!) ۲. مرحله گیاهی (مثل درخت بودن) ۳. مرحله حیوانی ۴. مرحله انسان معمولی ۵. مرحله انسان دانا (مراقب یا استاد) ۶. مرحله موجودات فراطبیعی (مثل دیو یا فرشته) ۷. مرحله خدایی یا یکی شدن با هستی یعنی بگذریم از این که یک انسان باید ممکن است صدها سال سنگ یا درخت باشد تا بعد شاید به مقام انسانی برسد! اما مشکل اصلی کجاست؟ این باور می‌گوید: «نه به گذشته اهمیت بده، نه به آینده. فقط همین چرخه تکراری را بچرخ.» یعنی نه برای معاد آماده می‌شوی، نه برای بهشت یا جهنم، نه حتی می‌توانی یک بار برای همیشه تصمیم بگیری. فقط می‌چرخی، می‌چرخی، می‌چرخی... بدون مقصد مشخص. به قول یک ضرب‌المثل: «سرگردانی که نمی‌داند کجا می‌رود، هیچ جاده‌ای او را به مقصد نمی‌رساند.» #فیلم_باز ‌‌➜@tabsare38

حالا بریم سراغ آسیب های تناسخ:

آسیب اول: نابودی انگیزه و مسئولیت تناسخ می‌گوید «فعلاً ولش کن، زندگی بعد جبران می‌شود» فرض کن یک باور به تو بگوید: «امتحان را خراب کردی؟ اشکال نداره، زندگی بعد درس می‌خوانی.» «به کسی ظلم کردی؟ مهم نیست، زندگی بعد عذرخواهی می‌کنی.» «عمرت را تلف کردی؟ چیزی نیست، زندگی بعد جبران می‌شود.» به این می‌گویند تناسخ؛ بزرگترین دام برای فرار از مسئولیت امروز. آسیبش کجاست؟ _دیگر برای امروزت برنامه نداری _همیشه کارها را می‌اندازی به فردایی که هیچ وقت نمی‌آید _و آخرش وقتی بیدار می‌شوی، عمری رفته و دستت خالی است اما قرآن یک بار برای همیشه می‌گوید: «وَأَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم، 39) یعنی فقط نتیجه همین یک تلاش را می‌بینی. نه تلاش قبلی، نه تلاش بعدی. مراقب باش باور به تناسخ، تو را به آدمی تبدیل نکند که همیشه منتظر «فردای موهومی» است... #فیلم_باز ‌‌➜@tabsare38

آسیب دوم: توجیه ظلم و بی‌عدالتی _فقیر است چون کارمای بد دارد؟ این همان توجیه ظلم است! یکی از خطرناک‌ترین چیزهایی که باور به تناسخ در سر آدم می‌اندازد این است: «هر کس هر بلایی سرش می‌آید، تقصیر خودش است. حتماً در زندگی قبل خطایی کرده.» یعنی اگر کودکی در فقر بزرگ می‌شود، بگوییم خودش مقصر است؟ اگر مظلومی زیر ظلم ستمگر له می‌شود، بگوییم کارمایش بد بوده؟ این باور یعنی: ❌ دیگر نباید به فقرا کمک کرد ❌ دیگر نباید علیه ظلم قیام کرد ❌ و بدتر از همه، ظالم توجیه دارد اما در نگاه اسلام، یک آدم فقیر، یک آدم بیمار، یک آدم مظلوم... هیچ‌کدام به خاطر «زندگی قبلِ» ساختگی رنج نمی‌کشند. کرامت انسانی وابسته به کارما نیست. مراقب باش باور به تناسخ، قلب تو را نسبت به رنج دیگران سنگ نکند... #فیلم_باز ‌‌➜@tabsare38