یکی میمیره، بوی گنددد میگیره و جنازش خوراک مورچه، کرم، حشرات و موجودات میشه و کسی نمیخواد حتی دست بهش بزنه و نزدیکش بشه.
یکی دیگه هم میمیره ولی بعد صد ها سال بلکه هزار سال اینطوری بدنش سالم و تر و تازه میمونه که هیچ، بلکه قدرتش انقدری زیاده که بعد از مرگ حیاتش به پایان نرسیده و روحش آزادانه برای کمک به مردم زندگی خودش رو داره.
هر دو جبهه یعنی چه شیطان پرستان (یهودی ها، فراماسونر ها، ایلومیناتی ها، صهیونیست ها و... ) و چه خدا پرستان حقیقی و شیعیان
به دنبال جاودانگی ان.
نامیرا بودن و قدرت و حیاتی که با مرگ به پایان نرسه و یا اصلا مرگ رو به خودش نبینه.