eitaa logo
تدبیر|| امیرحسین نبی
1.2هزار دنبال‌کننده
344 عکس
109 ویدیو
16 فایل
• پژوهشگر سیاستگذاری عمومی و حکمرانی • طلبه حوزه علمیه • دکتری جامعه‌شناسی(Phd): دانشگاه خوارزمی • دکتری حرفه‌ای مدیریت(DBA): دانشگاه تهران • لیسانس سینما: دانشگاه سوره • لیسانس مترجمی انگلیسی آیدی ایتا و بله: @amirnabi1 ویراستی: virasty.com/Amirnabi
مشاهده در ایتا
دانلود
این نگرش سنجی از یهودی های ساکن سرزمین های اشغالی نشون میده بدشون نمیاد دوباره با ایران وارد جنگ بشن. @Hayat_m_azimi | بـــــرداشــت«Perception»
تدبیر|| امیرحسین نبی
این نگرش سنجی از یهودی های ساکن سرزمین های اشغالی نشون میده بدشون نمیاد دوباره با ایران وارد جنگ بشن
آقای رضای عظیمی از رفقای چندساله‌ی حوزوی بنده هستن و تو کانالش میتونین دیدگاهش به مسائل مختلف رو ببینین. آیدی کانال: @Hayat_m_azimi
تضعیف نیروهای انقلابی عاقلانه است؟! 🔷 مقام معظم‌ رهبری: 🔸 نکته‌ى چهارم ... رعایت جانب نیروهاى اصیل انقلاب و نیروهاى حزب‌الله است. اینها را داشته باشید. اینها هستند که انقلاب را حفظ مى‌کنند، کشور را حفظ مى‌کنند، توى دهان امریکا مى‌زنند و متجاوز را سرجاى خودش مى‌نشانند. 🔸‌اینها را نگه‌دارید. امام فرمود «اگر بسیج نبود - یا سپاه نبود - کشور نبود.» بسیج موجب شد که ما در این جنگ، بتوانیم پیروز شویم. بسیج یعنى چه کسى؟ 🔸 یعنى آن کسى که تا فهمید در مملکت حادثه‌اى است و تا فهمید دشمن حمله کرده است، نگاه نکرد که زراعت دارد، دکان دارد، کار ادارى دارد، امتحان دارد، کنکور دارد و ترم دانشکده‌اش عقب افتاده است. همه اینها را گذاشت و به جبهه رفت. این را مى‌گوییم «حزب‌اللهى». 🔸 امروز هم اگر بفهمد دشمن به هر شکلى درصدد تعرض است، دیگر خواب راحت به چشمش نمى‌آید و نمى‌تواند آرام بگیرد. این، «حزب‌اللهى» است. اینها را هرجا هستند، نگه دارید. اینها را حفظ کنید. اینها را جلو بیاورید. اگر در اداره‌تان هست، با او گرم بگیرید تا دیگران بفهمند که شما او را قبول دارید، او را دوست دارید. 🔸 اگر گاهى تلخى‌اى هم هست، به شکل درستى، آن را حل کنید. بعضى ممکن است تلخى کنند؛ اما شما به‌شکل صحیحى، آن را حل کنید. 🔸 نقطه‌ى مقابل حزب‌اللهى، کسانى هستند که نیروهاى اصیل کشور و انقلاب را تمسخر مى‌کنند. البته عده‌اى هم هستند که تمسخر نمى‌کنند، اما حزب‌اللهى هم نیستند. با آن کسى که نیروهاى اصیل را تمسخر مى‌کند، گرم نباشید. چون اثر مستقیمش این است که نیروى اصلى انقلاب، دلمرده و دلسرد خواهد شد. 🔸 این، مهم است. از همه‌ى چیزها اساسى‌تر، این است. ما اگر میلیاردها تومان بیاوریم و در این استان یا در هر نقطه‌ى دیگر کشور صرف مخارج عمرانى کنیم؛ اما به این نکات توجه نداشته باشیم، چیزى عاید انقلاب نخواهد شد. 🔸 این را بدانید. اگر این را مراعات کردید، آن وقت هر یک قطره از تلاش شما براى انقلاب، در جاى خود قرار خواهد گرفت و هدر نخواهد رفت. 🔸 تا آن‌جا که مى‌توانید، نیروهاى مؤمن را حفظ کنید. با آنهایى که در مقابل این نیروها هستند، آنها را مسخره مى‌کنند و به آنها بى‌اعتنایى مى‌کنند؛ با آنها که نه جنگ را قبول داشتند نه «مرگ بر امریکا» ى شما را هیچ وقت قبول داشتند، بلکه تحمیق و تسفیه مى‌کنند و فردا هم چنانچه خیال کنند یک نفر دیگرى خواهد آمد به سراغ او مى‌روند، گرم نگیرید. فقط از نیرویشان استفاده کنید؛ به قدرى که بشود از توانشان استفاده کرد. البته باید از همه‌ى نیروهایى که مى‌توانند در خدمت کشور قرار گیرند استفاده کنیم؛ اما به آنها رو ندهید. 🔸 این هم نکته‌ى چهارم، که خیلى مهم است. نشست و برخاستهایتان را خیلى مراقب باشید. ببینید با چه کسى مى‌نشینید؛ با چه کسى برمى‌خیزید. با چه کسى گرم مى‌گیرید و با چه کسى معاشرت مى‌کنید. 🔸 مردم مى‌بینند ما چگونه عمل مى‌کنیم و این، بسیار حائز اهمیت است که احساس کنند نیروهاى نظام، حزب‌اللهى‌اند ... 🔸 یک کشور، وقتى باقى مى‌ماند که نیروهاى مخلص در اختیارش باشند.(۱۳۷۱/۰۷/۱۶) 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2
وضعیت کنونی امت حزب‌الله در حال حاضر وضعیت اینطورِ که امت حزب‌الله بخاطر از بین نرفتن انسجام اجتماعی، نسبت به اقدامات فاجعه بار دولت در پیگیری مذاکرات سکوت می‌کنه اما جریان غربگرا (اعم از اصلاح طلب و اصولگرا) از این سکوت سواستفاده می‌کنه و برای تسریع مذاکره فشار میاره. نتیجه: به راحتی و بدون مانع دوباره مذاکرات اتفاق میفته و امتیازهایی داده میشه و باز امنیت کشور زیر سوال می‌ره و ناکارآمدی بوجود میاد و جریان غربگرا به راحتی جاخالی میده و مقصر میشه کسی به نام آقای جمهوری اسلامی! پی‌نوشت: از عجایب روزگار اینه که مذاکرات رو خود دولت و بدنه کارشناسی غربگرا سرسفره ملت گذاشتن حالا میگن که اگه ما مذاکره نمی‌کردیم ترامپ میومد می‌جنگید با ما و بعد انسجام شکل نمی‌گرفت! یه عمره خودشون عامل از بین بردن انسجام ملی هستن و منت انسجام ایجاد شده از خون شهدا و بمباران کشور رو به نام خودشون فاکتور می‌کنن... پی‌نوشت: بدتر از همه اینکه خیلی از حزب‌اللهی ها هم این گزاره غلط رو پذیرفتن!! نه برادر! نه خواهر! آمریکا وقتی به ایران حمله می‌کنه که ببینه حمله ش هزینه زیادی براش نداره! اما اگه بدونه خیلی خطرناکه و پرهزینه و کم فایده س، از ابزارهای دیگه مثل تحریم و مذاکرات خفت بار استفاده می‌کنه و نه جنگ و ورود نظامی! اما اگه احساس بکنه حمله به ایران هزینه کمی داره حتماً حمله می‌کنه شدید هم میزنه. حتی اگه وسط مذاکره باشیم. مسئله قدرته برادر قدرت!! 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2
5.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
با این فجایع چطور باید برخورد کرد؟ مسائل سیاسی به کنار با اینها هم نمیشه برخورد کرد؟! میشه از قوه قضاییه انتقاد کرد بابب وضعیت فعلی؟ از دستگاه های امنیتی چطور؟ انسجام و وفاق اگه راجع موضوع فضای مجازی انتقاد کنیم بهم می‌خوره؟ فضای مجازی باید انقدر بی‌در و پیکر باشه؟ پی‌نوشت۱: ساختارهای مردمی نیاز داریم که قدرت مردم رو در عرصه‌های تخصصی ساماندهی، تجمیع و متمرکز کنه. مشابه کاری که نهضت سوادآموزی تو ریشه کنی بی سوادی کرد. مشابه کاری که کمیته‌های مردمی تو ایجاد امنیت در محلات کردن. البته با ضوابط کارآمد و مبتنی بر مبانی انقلاب اسلامی چنین ساختاری می‌تونه بخش هایی از حاکمیت که دچار مشکلات شناختی و اختلال شدن رو هم اصلاح کنه. پی‌نوشت۲: رفقایی که به ایتا همیشه نقد می‌کنن، راجع به وضعیت اینستاگرام و موارد مشابهش نظری ندارن؟! 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2
🖋 ما «بیگانه» نیستیم، فقط غریبیم... بیگانه؟ نه، این واژه با ما بیگانه است. بیگانه کسی‌ست که نیامده باشد، نمانده باشد، نجنگیده باشد، نسوخته باشد و نباشد. ما اما، آمده‌ایم، مانده‌ایم، جنگیده‌ایم، سوخته‌ایم و هنوز هستیم... چه کسی گفت ما بیگانه‌ایم؟ ما همان‌هایی هستیم که وقتی آژیر قرمز تهران را لرزاند، فرزندان‌مان در خرمشهر و فکه و شلمچه جان دادند. ما همان‌هایی هستیم که زیر پرچم فاطمیون، زخم خوردیم، اسیر شدیم، بی‌نام و نشان دفن شدیم؛ بی‌آنکه کسی برایمان بزرگداشت بگیرد یا کوچه‌ای به ناممان باشد. ما در هر نبردی بودیم؛ در خط مقدم، نه پشت میزهای امن. شهید دادیم؛ بدون اینکه پلاک‌مان ثبت شود. جان دادیم؛ بی‌آنکه نام‌مان در لیست امتیازات بیاید. ما «بیگانه» نیستیم، ولی غریبیم... در خانه‌ای که ساختیم، جا برای نشستن نداریم. در شهری که دیوار به دیوار آن را بالا بردیم، حتی حق نداریم قانونی زندگی کنیم. در خیابانی که هر روز آن را جارو می‌زنیم، گاهی از ترس بازداشت، از دیوارهایش بالا می‌رویم. ما همان کارگرهایی هستیم که صبح تا شب، با دستان پینه‌بسته، نان درآوردیم، ساختیم، بی‌ادعا خدمت کردیم. کمتر بنای بلندی در این سرزمین هست که آجرش با دستان ما بالا نرفته باشد. کمتر کارخانه‌ای هست که از عرق ما نم گرفته نباشد. ما در اقتصاد، فرهنگ، امنیت و حتی در سیاست این سرزمین، نقش داشتیم... ولی در کدام فهرست، نامی از ماست؟ در کدام قاب، تصویر ماست؟ آیا رواست که ما را «اتباع بیگانه» بنامند؟ بیگانه کیست؟ آن‌که دل ندارد، آن‌که نماند، آن‌که فقط سهم می‌خواهد بی‌آنکه رنجی برده باشد. ما رنج کشیدیم، اما حتی سهم درد هم برای ما کم است. ما نه امتیاز خواستیم، نه منت گذاشتیم، فقط می‌خواهیم نگاهمان انسانی باشد، واژه‌ای که ما را می‌نامند، تحقیرآمیز نباشد. ما مهاجریم، نه بیگانه. ما از نسل همان هجرتی هستیم که پیامبر آغازش کرد. ما پسران رنجیم و برادران جهاد. ما همشهرییم... فقط شناسنامه‌مان فرق می‌کند. و در پایان، اگر بخواهید بدانید ما کیستیم و از کدام تبار آمده‌ایم، باید گفت: ما اتباع بیگانه نیستیم؛ ما ملت امام حسینیم. ✍️ طلبه مهاجر https://eitaa.com/enghlaby
اخراج مهاجران افغانستانی از ایران روایت مهاجرت افغانستانی‌ها به ایران، داستانی طولانی، پیچیده و گره‌خورده با تاریخ، هم‌زبانی و هم‌سرنوشتی است. با این حال اخیراً و به طور معین پس از حمله رژیم اسرائیل به ایران بحث بر سر «اخراج افغان‌ها» دوباره داغ شده است. به‌طور معین در این فضای ملتهب، برخی نگاه‌ها آغشته به سوءاستفاده از هیجانات است، بدون آن‌که به آمار، اخلاق انسانی، و الزامات ملی توجه کافی شود. متاثر از چنین شرایطی با صدای بلند چند نکته برای همفکری در میان گذاشته می‌شود: 1️⃣ کمّیت، ظرفیت، واقعیت به‌طور طبیعی هر جامعه‌ای محدودیت‌‌‌های اقتصادی، ادراکی و فرهنگی خاص خود را دارد و توقع از آن در پذیرش مهاجرین و پناه‌جویان در نسبت با توانمندی‌ها و ظرفیت‌‌‌های یادشده باید تعریف شود. محدودیت‌‌‌های کشور ایران و شرایط خاص اقتصادی و امنیتی و ادراکی-فرهنگی آن نیز باعث آن می‌شود تا این کشور نتواند میزبان تعداد نامحدودی از مهاجران باشد. واقعیت آن است که عدد و رقم از جایی به بعد ویرانگر است. تا علاج نشود، توقع هیچ پیشرفتی نمی توان داشت. در نتیجه راه‌حل در توازن است؛ نه در طرد کامل و نه در پذیرش بی‌رویه. از دید من هر دو نگاه امّیِ بی‌اعتنا به ظرفیت‌‌‌های حقیقی ایران و نگاه ملّی تنگ‌نظرانه‌ای که دایره ایران و ایرانیت را به مرزهای کنونی ما تنزل می‌دهد، دو لبه یک قیچی بحران هستند؛ راه‌حل چیزی میان این دوست. 2️⃣ احترام متقابل و مرزهای هویتی مهاجران افغانستانی باید قدردان کشوری باشند که در چهار دهه گذشته – با همه سختی‌ها – آغوشی نیمه‌باز به روی ایشان گشوده است. مقایسه ایران با کشورهای غربی قیاسی مع‌الفارق است. اظهارات برخی مهاجران در فضای مجازی یا محافل، گاه با نوعی بی‌اعتنایی به حاکمیت ملی ایران همراه است؛ گویی پذیرش مهاجرین در هر سطح و با هر تعدادی وظیفه ذاتی ایران است، نه حقی که با ضوابط خاص ممکن می‌شود. این دیدگاه، نه به سود مهمان است، نه میزبان. نیز دوستان افغانستانی ما باید توجه داشته باشند که مهاجرت بی‌رویه به تهی‌شدن کشورشان از فارسی زبان‌‌‌ها منتهی خواهد شد که از پیش مشخص است به سود کیست. در نقطه مقابل، ما ایرانیان نیز باید جانب انصاف را نگه داشته و به جنبه‌‌‌های ایجابی حضور مهاجرین بی‌توجه نباشیم. برای مثال جدای از شرکت در دفاع از ایران در جنگ تحمیلی، در چند دهه گذشته مهاجران افغان سهمی مهم در کار و تولید در این سرزمین داشته‌اند. پس به طور طبیعی نباید خطای افراد معدودی، به نام همه مهاجران نوشته شود. تشکر از خدمات مهاجرین، کمترین وظیفه انسانی و اخلاقی ممکن از سوی ماست. تعمیم‌های ظالمانه، آسیب‌زا و اخلاقاً مردودند. 3️⃣ نظام مهاجرتی معیوب؛ علتِ مشکل، نه معلول واقعیت آن است که ما ایرانی‌ها عادت کرده‌ایم که تمام کاسه‌کوزه‌‌‌ها را بر سر مهاجرین بینوا بشکنیم. این در حالی است که باید قبل از هر اقدامی، به سراغ رفت. شبکه‌های سیاسی-امنیتی و قومی که از فروش ویزا، اقامت، کفالت و قاچاق انسان سود می‌برند، بخش اصلی خلق بحران هستند. اگر این وضعیت اصلاح نشود و هم زمان فکری به حال حکمرانی مرزی نشود، اخراج مهاجران چیزی جز بازی تکراری و هزینه‌زای موش و گربه نخواهد بود. 4️⃣ از حاشیه‌سازی تا راه‌حل کاری به جریان مهاجرهراس ندارم. بخشی از این‌ها واقعا نگران آینده ایران هستند، بخش جریان‌سازش اما برکشیده محافلی امنیتی-رسانه‌ای است. به جریان بی‌منطقی که حد یقفی برای ورود مهاجر به داخل کشور ندارد هم کاری ندارم. ما امروز نیاز به جریان سومی متشکل از عقلای ایرانی و افغانستانی داریم که به جای نق‌زدن و جاروجنجال، به دنبال ارائه راهحل‌های فنّی و عملیاتی باشد که در عین حفظ کرامت مهاجرین به نظاممند شدن جریان مهاجرت و ورود و خروج وطن‌داران همسایه شرقی به ایران کمک کند‌. باور کنیم که پیشنهادهای کلی و اخلاقی و راه‌حل‌‌‌های غیرفنّی دردی دوا نمی‌کند. 5️⃣ توجه ویژه به مهاجرین آسیب‌پذیر متولیان امر دقت کنند که اگر بناست اخراجی صورت گیرد، باید مبتنی بر سنجش دقیق وضعیت مهاجرین و اولویت به مهاجران غیرقانونی تازه‌وارد باشد، نه نسلی که در ایران متولد شده و رشد کرده‌اند. نسلی که از آن‌ها به نسل دوم و سوم مهاجرت تعبیر می‌شود. بسیاری از این‌ها پیوندی و درکی از افغانستان ندارند. نه در پوشش و نه در لهجه و نه در فرهنگ و سبک زندگی. به همان اندازه که می‌بایست تلاش کرد دایره مهاجرین جدید را محدود کرد تا جایی که می‌شود با این‌ها و نیز با کسانی که به هر دلیل جانشان در معرض خطر است باید مدارا کرد. در این میان حواس‌ها بیشتر از همه به هزاره‌هایی باشد که در زبان و مذهب از هر کسی به ما نزدیک‌ترند اما به دلیل فیزیک چهره‌شان و چشمان بادامی‌شان بیشترین سهم را از ستم‌کشی در ایران دارند؛ همانطور که در افغانستان. ✍محمدهادی معصومی زارع 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: @tadbir2