. تائب .
دنیای طلبگی آنقدر عمیق است
که هر چقدر بدانی ُبخوانی ُبفهمی
باز هم حس ِتهی و پوچ بودن داری ..
حس ناکافی بودن ؛
به این پی میبری که چقدر دنیا وسعت دارد و
چه عوالِم ِدیگری وجود دارد
و ما فقط به همین دنیای کوچک
دلبستیم و خود را محدود کردهایم ..
هدف ِآفرینش ِانسان
رسیدن به لذت بی نهایت هست
ان لذتی که با خدا شناسی
کم کم طعمش را حس میکنی ؛
دنیای طلبگی این را به انسان میفهماند
که هر چقدر بیشتر خدا را بشناسی ،
باز هم میل ِبه بیشتر شناختن ِاو داری و
دنیایت وسیع تر و شیرین تر میشود ؛
. به قلم ِ| الفمیم .
. تائب .
روح که زمین گیر میشود
دیگر توانی برای ادامهی مسیر ندارد ،
نه رمقی برای رفتن ..
نه تاب و توانی برای تجربه آینده ..
در گذشته ماندن روح را خسته میکند
وقتی روح خسته شود جسم دیگر
توان حرکت دادنش را ندارد ؛
چرا که جسم فقط یك پوستهی
بی جان است ..
تقویت ِروح با رها کردن است ،
وقتی روح انسان آزاد شود و
وابسته به شخص یا مکان نباشد
آنجاست که جانی دوباره میگیرد
و قدرت رشد پیدا میکند ؛
. به قلم ِ| الفمیم .