قنبر میگه من علی رو میشناسم یهو میدیدی میگفت با قنبر بده بره(((:

چاره جز گریه نبود چاره جز گریه که نیست طاقتم طاق شده راه ابراز بگو جز اشک چیست؟ _فراری_

دور گردون که میگفتی نباشد دائما یکسان چراهرروزدنیا می‌زند زخمی براین جسم بدون جان _فراری_

میگه که می و میخانه کجا حال نگاه تو کجا؟ که ندارد بشری حالت چشمان تورا !

قسمت شاعر همیشه‌ در اسارت‌ بودن‌ است ، یا اسیر قافیه ، یا وزن ، یا چشمان تو (:

توبه شاعر اگر ترک قلم باشد به شب صبحِ او آغاز گردد در میان بی وفایی _فراری_

حرامش کرده ای ذوقِ پر از ذوقم که دیدم من تو خندیدی به احوال خراب و بی تفاوت رد شدی از من _فراری_

وصال تو رسيد گرفتم در آغوش خوشه گندمم را غرق در آرامش آغوش و صدايش گرفت نفسم را وصل ما و يار دلرباي ميخانه من در قصه هاست هزار و يك شب شهرزاد بگذر و دلبر دلرباي ما نيامد نوشيديم در خمخانه با ساقي و گفتيم از سپنج آتش باده سوزاند ،سوزاند و مارا به وصال نرساند… _یه تیکه از قلبم_

دیگه چیزی تا عید غدیر نمونده ((:

توی جنگ احد یه بار براتون گفتم حضرت امیر نه نفر از پرچم داران سپاه کفر رو از دور خارج کردن

آخرای جنگ بود که دیگه اون اتفاق های توی دره افتاد و رسول اللّه مونده بودن و‌حضرت امیر و هفت هشت نفر دیگه