💢#اخلاق_و_عرفان؛ اگر انسان بخواهد لذتهاي معنوي و الهي را در اين دنيا درک کند، چارهاي ندارد جز اينکه از لذتهاي مادي و جسماني کسر کند.
🔹ما يک سلسله لذتهاي معنوي داريم که معنويت ما را بالا ميبرد. براي کسي که اهل تهجّد و نماز شب باشد، جزو صادقين و صابرين و مستغفرين بالاسحار باشد، نماز شب لذت و بهجت دارد. آن لذتي که يک نفر نمازشبخوان حقيقي و واقعي از نماز شب خودش ميبرد، از آن اسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ اتوبُ الَيهها ميبرد، از آن الْعَفْوگفتنها و ياد کردن و دعا کردنهاي حداقل چهل مؤمن ميبرد، و آن لذتي را که از آن يا رَب يا رَبگفتنها ميبرد هيچ وقت يک آدم عياش که در کابارهها ميگردد احساس نميکند. لذت آن نماز شبخوان خيلي عميقتر، نيرومندتر و نشاطبخشتر است.
🔸اگر ما خودمان را غرق در لذات مادي دنيا کنيم، مثلًا سرشب بنشينيم دور هم و شروع کنيم به گفتن و خنديدن و فرضاً غيبت هم نکنيم که حرام است، صرفاً شوخيهاي مباح بکنيم، و بعد سفره را پهن کنيم و آنقدر بخوريم که به قول طلبهها حتّي اذا بَلَغَ الْعِمامَةَ به عمامه برسد، نفس کشيدن برايمان دشوار شود، فکر و مزاج خودمان را خسته کنيم و بعد مثل يک مرده بيفتيم در رختخواب، آيا در اين صورت توفيق پيدا ميکنيم که سحر از دو ساعت مانده به طلوع صبح بلند شويم و بعد، از عمق روح خودمان يارب يارببگوييم؟ اساساً بيدار نميشويم و اگر هم بيدار شويم درست مثل مستي که چند جام شراب خورده است تلوتلو ميخوريم.
🔹پس اگر انسان بخواهد لذتهاي معنوي و الهي را در اين دنيا درک کند، چارهاي ندارد جز اينکه از لذتهاي مادي و جسماني کسر کند.
🔸به خدا قسم لذاتي که يک مرد با ايمان در آن وقت شب- که بلند ميشود و چشمش به آسمان پر ستاره ميافتد و اين چند آيه قرآن را که صداي هستي است و از قلب وجود برخاسته است ميخواند و با هستي همصدا ميشود- احساس ميکند، برابر است با يک عمر لذت مادي در اين دنيا.
🔹يک چنين آدمي نميتواند مثل ما زندگي کند، نميتواند سر سفره شام بنشيند و در حالي که ظهر غذاهاي سنگين، انواع گوشتها، روغنهاي حيواني و نباتي، انواع شيرينيها و انواع محرّک اشتهاها خورده است، تازه مقداري سوپ بخورد تا اشتهايش تحريک بشود. اين روح خودبه خود ميميرد. اين آدم نميتواند در نيمههاي شب بلند شود و اگر هم بلند شود نميتواند از عبادت لذت ببرد.
🔹لهذا کساني که چنين توفيقاتي داشتهاند- و ما چنين اشخاصي را ديدهايم- به لذتهاي مادياي که ما دل بستهايم هيچ اعتنا ندارند.
🔸چه مانعي دارد که من ذکر خيري از پدر بزرگوار خودم بکنم. از وقتي که يادم ميآيد (حداقل از چهل سال پيش) من ميديدم اين مرد بزرگ و شريف هيچ وقت نميگذاشت و نميگذارد که وقت خوابش از سه ساعت از شب گذشته تأخير بيفتد. شام را سر شب ميخورَد و سه ساعت از شب گذشته ميخوابد و حداقل دو ساعت- و در شبهاي جمعه سه ساعت- به طلوع صبح مانده بيدار ميشود و حداقل قرآني که تلاوت ميکند يک جزء است؛ و با چه فراغت و آرامشي نماز شب ميخواند! حالا تقريباً صد سال از عمرش ميگذرد و هيچ وقت من نميبينم که يک خواب ناآرام داشته باشد. و همان لذت معنوي است که اينچنين نگهش داشته. يک شب نيست که پدر و مادرش را دعا نکند. يک نامادري داشته که به او خيلي ارادتمند است و ميگويد که او خيلي به من محبت کرده است؛ شبي نيست که او را دعا نکند. يک شب نيست که تمام خويشاوندان و ذيحقّان و بستگان دور و نزديکش را ياد نکند. اينها دل را زنده ميکند.
🔻آدمي که بخواهد از چنين لذتي بهرهمند شود، ناچار از لذتهاي مادي تخفيف ميدهد تا به آن لذت عميقتر الهي معنوي برسد.
✍ شهید مطهری، احیای تفکر اسلامی
┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈
♻️به "تحلیل سیاسی" بپیوندید
📡@tahlil_syasii
🔺سرپوش روی گناهان
🔹بنشین قدری فکر کن که خداوند متعال چقدر به ما نعمت داده است. خودش می فرماید: نمی توانید نعمتهای مرا بشمارید. یکی از بزرگترین نعم خداوند این است که ما هر چه گناه می کنیم او می پوشاند، اگر مثلاً در پیشانی ما یک کنتور بود و هر یک گناه، یک شماره می انداخت، دیگر ما آبرو نداشتیم و نمی توانستیم زندگی بکنیم، یا اگر به جای شماره انداختن بوی ظاهری قرار داده بود، دیگر کسی طرف دیگری نمی رفت اگر از گناهان یکدیگر با خبر می شدید، یکدیگر را دفن نمی کردید، ببین خدا چقدر مهربان است که روی گناهان ما سرپوش گذاشته است.
#اخلاق_و_عرفان
💬 آیت الله مجتهدی تهرانی⚫️
┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈
♻️به "تحلیل سیاسی" بپیوندید
📡@tahlil_syasii