چقدر هیچی نمیگم

شاید ترسناکترین چیز درباره‌ی انسان این نباشه که میتونه هیولا بشه اینه که میتونه هیولا بشه و برای هیولا بودنش دلیل منطقی پیدا کنه آدما همدیگه رو میکشن، شکنجه میکنن، تحقیر میکنن و زندگی همو نابود میکنن، بعد اسم روش میذارن نژاد، وطن، عدالت، آزادی، امنیت. انگار عوض کردن اسم جنایت ماهیتش رو هم عوض میکنه. انگار اگر قبل از کشتن یه پرچم بالا ببری خون روی دستت کمتر میشه انسان میتونه برای حقوق بشر سخنرانی کنه و چند ساعت بعد انسان دیگه‌ای رو فقط به خاطر رنگ پوست یا عقیده‌اش تحقیر کنه. میتونه از خدا حرف بزنه و به اسم خدا جنایت کنه. تناقض انگار یکی از قدیمی ترین ویژگیای ماست شاید شر مطلق اون چیزی نباشه که ما فکر میکنیم. شاید شر خیلی وقتا از جایی شروع میشه که انسان برای خودش حق مطلق قائل میشه. وقتی میگه من حق دارم، پس تو حق نداری از همون لحظه طرف مقابل دیگه یه انسان نیست تبدیل میشه به دشمن بیگانه پست یا هر برچسب دیگری که کشتنش رو برای وجدان راحت تر کنه. و این شاید تلخ‌ ترین بخش ماجرا باشه که انسان همیشه برای کشتن از نفرت شروع نمیکنه گاهی از یقین شروع میکنه. از این باور که خودش اونقدر محق هستش که رنج دیگری اهمیتی نداره تمدن شاید دقیقا همین تلاش بی‌ پایان برای مهار همین بخش از وجود انسان باشه چون اگه قرار بود عقل همیشه بر قدرت و تعصب و خشم پیروز شه تاریخ اینهمه قبر نداشت -Coup Theory

کودتا فقط مال حکومتا نیست خود انسانهم هر چند وقت یکبار توی سر خودش کودتا راه می‌اندازه. یه تصمیم یه باور یه ترس یا یه آدم میتونه بیاد وسط و کل نظم قبلی ذهن و زندگی رو به هم بریزه. بعد آدم میمونه با یه مشت خرابه و ادعا میکنه من خودم انتخاب کردم. خنده‌دارترش اینه که ما برای یه تغییر سیاسی هزار تا تحلیل مینویسیم ولی برای کودتاهایی که توی مغز و زندگی خودمون رخ میده نهایتا میگیم خب دیگه پیش اومد. همین حماقت انسانی باعث میشه کودتا مهم باشه. چون نشون می‌ده چقدر چیزی که فکر میکنیم ثابته، در واقع با یه ضربه‌ی مسخره میتونه زیرورو بشه

البته با این یاد تلخین میفتم