هنوز از نظر سیاسی آره همون تلخینم ولی از نظر توضیحی برای بحث نه

عوارض پاییز

داشتم از آهنگ لذت میبردم تا صدای نحس توجه پلی شد

بترکی

میدونید بچها همه چیز روند تکراری‌ای به خودش گرفته. مذاکره جنگ زدن نزدن زدیم نزدیم پرونده هایی که نباید افشا بشه ولی میشه و یا پرونده هایی که فراموش میشه. دراما های وحشتناک انسانی و چنین موضوعاتی داره برام تکراری میشه بنابرین پیگیری نمیکنم

خستم

دقیقا منم تو همین مرحله ام

در حال آرامشی که کاذبه

بدترش اینه که هر بار فکر میکنیم دیگه از این بدتر نمیشه، چند وقت بعد یه چیز جدید پیدا میشه که ثابت کنه چرا، میشه. جنگ قتل شکنجه خیانت نفرت انتقام و شکلاشون عوض میشن ولی اصل ماجرا همونه که آدمی که به یه دلیل برای خودش حق میسازه و بعد هر کاری دلش خواست با یه آدم دیگه میکنه و شاید ترسناکترین بخش تاریخ همین باشه. اینکه هیچ‌چیز واقعا تموم نمیشه. فقط نوبتا عوض میشن. قربانی امروز ممکنه فردا تبدیل به کسی بشه که برای دیگری همون جهنمی رو بسازه که خودش ازش فرار کرده بود. انسان ظاهرا از گذشته درس میگیره، ولی بیشتر وقتا فقط یاد میگیره جنایت قبلی رو با اسم و پرچم جدید تکرار کنه

دقیقا الان هم واقعا اینشکلیم کخ اوم یه موشک دیگه اوم یه مجلس دیگه مثل همیشه

مشکل اینه که فقط همین نیست