فردا دوباره صبح میشه و شاید داستان واقعی همین باشه. نه اینکه انسان هنوز میکشه کسی رو، بلکه اینکه بعد از هر جنایت دوباره زندگی عادی شروع میشه. نون پخته میشه خیابونا شلوغ میشن مردم میخندن ساعت جلو میره و جهان وانمود میکنه اتفاق خاصی نیفتاده شاید تاریخ اصلا تکرار نمیشه. این ماییم که هر بار همون اشتباهو با چهره‌ جدید انجام میدیم و اسمشو اتفاق تازه میگذاریم

و انسان خسته از حادثه‌ی دیروز چشم باز میکنه تا حادثه‌ی فردا رو بسازه انگار تنها چیزی که هیچ‌وقت تموم نمیشه میل بشر به ساختن چیزیه که بعدا مجبور بشه از اون خسته شه

تلخین درحال بحث های جدی در کانالش، بچهای توجهتوجهتوجه:

یه چیزی توی این دنیا هست که از جنگ هم آرومتره و از مرگ هم بی‌ سر وصداتر یعنی پول

عجیب نیست؟ برای یه تکه کاغذچندتا عدد روی صفحه یا یه فلزی که خودش هیچ ارزشی نداره آدما حاضرن سال‌ها عمرشون رو بفروشن. شهر بسازن شهر خراب کنن آدم بکشن آدم نجات بدن دروغ بگن خیانت کنن کشور عوض کنن جنگ راه بندازن. بعد اسم همه‌ این جنون رو گذاشتیم اقتصاد تا کمتر متوجه کثافتش بشیم

ولی چیزی که کمتر کسی میبینه اینه که پول فقط چیزی نیست که باهاش غذا میخری. پول کم‌کم بهت یاد میده چه چیزی ارزشمند محسوب میشه. بعد یه روز میبینی برای چیزی که قیمت نداره هیچ ارزشی قائل نیستی زمانت قیمت داره خونه قیمت داره زمین قیمت داره دانش قیمت داره حتی توجه آدما هم قیمت پیدا میکنه. و ترسناک‌تر از همه اینکه یه جایی خود انسان هم تبدیل میشه به عدد اون لحظه دیگه پول فقط توی جیبت نیست توی مغزته و تو دیگه نمیپرسی درسته یا غلطه؟ میپرسی چقدر می‌ارزه؟

و این شاید یکی از بی‌صداترین فاجعه های تاریخ بشر باشه. چون برای نابودی دنیا لازم نیست همه‌ چیزو آتیش بزنیم کافیه کاری کنیم انسان‌ها ارزش هر چیزی رو فقط با چیزی بسنجن که قابل خرید و فروشه بعد طبیعت میشه منبع آدم میشه نیروی کار زمان میشه هزینه زندگی میشه سرمایه و مرگ هم اگر به اندازه‌ کافی پول پشتش باشه میتونه تبدیل به یه صنعت بشه

هیچ هیولایی پشت این ماجرا نیست این خود ماییم

اقتصاد سرپوش جنایته