حالا اینو در مقیاس جهانی تصور کن یه کشور ممکنه برای جلوگیری از ورود بیماری مرزهاش رو کنترل کنه کشور دیگه پروازارو محدود کنه شرکتا سفرای کاری رو کاهش بدن و مردم هم به خاطر ترس خرید و مصرف بعضی کالاها رو عقب بندازن. بازار هم به عدم‌ قطعیت واکنش نشون میدن. سرمایه‌گذار وقتی ندونه هفته بعد چه اتفاقی می‌افته معمولا ریسک کمتری قبول میکنه ارزش بعضی داراییا میتونه نوسان شدید پیدا کنه سرمایه‌گذاریا به تعویق بیفته و دولت‌ ها مجبور بشن برای حمایت از بخشای آسیب‌ دیده پول بیشتری خرج کنن از یه طرف دیگه یه بیماری عفونی شدید میتونه روی چیزایی اثر بذاره که مردم معمولا اصلا بهش فکر نمیکنن. مثلا اگه که یه تعداد زیادی از کارکنان بیمار یا قرنطینه بشن نیروی کار بعضی صنایع کم میشه. اگه حمل‌ و نقل مختل بشه مواد اولیه دیرتر میرسن. اگه تولید یه قطعه یا ماده ی خاص توی کشور متوقف بشه کارخونه‌ ی توی یه کشور دیگه هم ممکنه نتونه کارش رو ادامه بده. یعنی یه اختلال محلی میتونه از طریق زنجیره تامین به کشورای دیگه منتقل بشه. اقتصاد جهانی دقیقا به همین دلیل شکنندست چون خیلی از کشور ها مستقل از هم کار نمیکنن به هم وصلن

بخش حساستر قضیه هم اعتماد عمومیه. وقتی مردم نمیدونن بیماری دقیقا چیه از کجا اومده و چقدر خطرناکه شایعه خیلی سریع‌ تر از اطلاعات علمی حرکت میکنه. یه خبر تایید نشده درباره بیماری آزمایشگاهی میتونه باعث هجوم مردم برای خرید بعضی کالاها و نگرانی درباره ی سفر و کاهش فعالیت بعضی کسب‌ و کارها و فشار اجتماعی بشه حتی قبل از اینکه خود بیماری به اندازه کافی گسترده شده باشه. یعنی خود ترس اقتصادی میتونه جلوتر از خسارت واقعی بیماری حرکت کنه برای همینه که میگم چه واقعی باشه چه نه هر دوتا میتونن خیلی تاثیر منفی بزارن

اینارو حتما بخونید چون واقعا مسئله شوخی برداری نیست

جمعیت جهان مثلا میشه ۲۰۰ نفر

تجمعات منظورم تجمعات شبانه نیست بچها

منظور از تجمعات مردم جاهاییه که تعداد زیادی آدم برای یه مدتی کنار هم جمع میشن ورزشگاه مراسم مذهبی نمایشگاه همایش مدرسه و دانشگاه یا حتی بعضی مراکز عمومی شلوغ. برای همین دولتا ممکنه موقتا محدودیتایی برای این مکان‌ ها بذارن که در خصوص طاعون پیچیده تره

ولش کنید اصلا انگار نه انگار

تلخین ادامه نده دارم میترسم جدی

عاقبت