وای دقیقا ما هم با مادربزرگ پدریم توی یه ساختمون زندگی می‌کردیم میرفتیم خونشون خیلی خوش می‌گذشت وای

منم بچه بودم میرفتیم خونشون اینقدررر شلوغ میکردم یادمه چون تنها بودن ‌، تولد که می‌گرفتیم همیشه یذره از کیک رو می‌بردیم براشون و یجوری بود که انگار یبارم اونجا تولد می‌گرفتیم

یه چیز خوب برای گفتن یادم اومد

بعد که اومدم تعریف میکنم

من پدربزرگم نظامی بوده قبلا مادربزرگمم معلم پدربزرگم بخاطر کارش مجبور میشه بره کردستان (اون موقع که اوج تنش کموله و گروهک های به ظاهر کُرد بود) و نزدیکای سنندج بهشون یه خونه میدن. به پدربزرگم اختیار یه گردان و یا یه قسمتی از نیرو هارو بهش داده بودن (درست نمیدونم) مادربزرگم یه روز توی مدرسه به شوخی به یکی از معلم ها که خیلی بداخلاق بود و زیاد خوش‌رو نبود رو بهش به شوخی میگه عمر اومد (به مدیر میگه اینو و باهم میخندن اما اون میشنوه اینو) و اون یارو خیلی ناراحت میشه فردا پس فردای اون روز چند نفر میان دم خونشون و احوال بابابزرگمو از مامانبزرگم میپرسن که کجاست و کارش داریم و‌‌‌‌... و مامانبزرگمم چون نمیدونسته میگه زیاد خبر ندارم یه مدت بعد کموله ها مین گذاری میکنن جاده رو و بابابزرگ منو اون چند نفر همراهش نمیدونستن این مسئله رو، و از اون جاده رد میشن و مین میترکه. راننده شهید میشه بابابزرگ منم گوشاش خیلی بد آسیب میبینه و موجی میشه نگو همه این کارا زیر سر اون معلمه بوده که در اصل وصل به کموله بوده

عادی ترین خاطرات بابابزرگم از کردستان

هنوز سنندج و اینارو شدید نگرفته بودن

الهی بمیرم معلمه حرومزاده

معلم حرومزاده خرا- اه

اه اه