|•تَنَفُسـ•|
(من) کفشهایم کو؟... که من این راه را هم دوست دارم (او) راستش این غربت جانکاه را هم دوست دارم... ال
(من) پریشانان، پری را میپرستند
(او) پری رویم، پریشان را پرستم
اشکال اصلی کار ما اینه که خودمون و دست کم میگیریم، به خاطر همين به جایی نمیرسیم. اونا که موفقیتهای عالی بدست آوردن اعتماد به نفس داشتن، همتشون بالا بود و همیشه ام آخر کار و میدیدن. کسی که میخواد بالای نردبون بره باید نگاش به پلهی آخر باشه نه پلهی اول تا بتونه به سلامت به آخر خط برسه
وقتی زنگِ در خونه رو میزنن و در باز نمیشه دوتا حالت وجود داره :
یک کسی خونه نیست!
دو فقط من خونهم :))