اونجا که شیخ بهایی میگه:
آن کَس که بَدَم گفت، بدی سیرت اوست
و آن کس که نِکو گفت مَرا، خود نیکوست
حالِ مُتکلم از کلامش پیداست
از کوزه همان برون تراود که در اوست...
تو زندگی هی غلط نوشتیم هی پاک کردیم دوباره غلط نوشتیم باز پاک کردیم غافل از اینکه عزرائیل داد میزد برگهها بالا!
اونجا که محمود درویش میگه:
نه دوری که منتظرت باشم
و نه نزدیک که به آغوشت کشم
نه از آنِ منی که قلبم تسکین گیرد
و نه از تو بی نصیبم که فراموشت کنم...