بعضی چیزها را نمی‌شود گفت. بعضی چیزها را احساس می‌کنید. رگ و پی شما را می‌تراشد، دل شما را آب می‌کند، اما وقتی می‌خواهید بیان کنید می‌بینید که بی‌رنگ و جلاست. مانند تابلوئیست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد. عینا همان تابلوست. اما آن روح، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد، در آن نیست.

همین تورا بس که من دیگر تورا آن طور که میدیدم،نمی‌بینم..

ما توانایی ذوق کردن را از دست می‌دهیم و فکر می‌کنیم بزرگ شده‌ایم.

فرار بی فایده بود آدم ها همه جا بودند.

به هر حال هرآنچه مرا نجات می‌دهد ؛ خودِ من است.

«از حالم می‌پرسی؟ گویا ایستاده‌ام میانِ تاریکی، که حتی قدم بعدی‌ام را نمی‌بینم.»

نمی‌دونم قبلا گفتم یا نه ، ولی همونقدر که شب و دوست دارم ازش متنفرم..

آخ جوون ایرانی ، دلار شده ۲۳۰ !

آدمی که مشتاق تو باشه یه راهی پیدا می‌کنه.