غم، آدم را از درون میجود، بیآنکه نشان دهد.
آدم را میخورد، تمام میکند، بعد آدم مثل پوست خالی میافتد کنار زندگی.
ما که توقع نداشتیم این دنیا ما را در آغوش بگیرد ؛ فقط توقع بود که آنقدر جگرمان را نسوزاند !
هدایت شده از | زیر درخت پرتقال |
همیشه دوست داشتم اگه میخوام عشقی رو تجربه کنم، حتی اگه شده یکم شبیه عشق امام علی و حضرت فاطمه باشه:')
نمیتوانم به کسی بفهمانم که در من چه میگذرد،
من حتی نمیتوانم آن را برای خودم توضیح دهم..
بلاخره یه روزی میپذیری و میگذری از همه نبودنها، نشدنها،نخواستنها،رفتنها، تموم شدنها و ناامیدشدنها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.