(چقد شبیه این رمان های آبکی دارم تعریف میکنم)اَه.

بیخیال مهم اینه که تو واقعیت خیلی نرمالایز بود

*حداقلش دست و پا چلفتی نبودم که راه به راه بیفتم تو بغلش هی همه جامون باهم هارمونی خاصی پیدا کنه*

خلاصه که از اون دوره ای که من هرروز میدیدمش گذشت . دیگه نمیدیدمش مگه اینکه به واسطه ی اون بچه ها ببینمش (یعنی اینکه بیاد دنبالشون حالا چه خونه ی ما ،چه خونه ی مامانبزرگم) درحد سیم ثانیه میدیدمش خیلی ضایع بود اگه بیشتر از این میشد چون هرسری تو شلوغی می‌گرفت و خانواده ی منم زوم بودن روم

کم کم فهمیدم چون فاصله نمیگرفتیم نمی‌فهمیدم چی تو دلم میگذره که بعد از یکماه و نیم فاصله احساساتم نمایان شد.

حالا من موندم و احساساتم و سردرگمی به هم نگاه میکنیم و به ریش هم میخندیم

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_qnfkfwy&btn=حرفاتون🤍

دیشب انقد🤏🏼 دیگه بیدار میموندم،شجره نامه ی ِخودمو خودشو با هم میگفتم

کلاس تزریقات تا ابد واسم🛐میمونه