پارادوکس وار ترین چیز درمورد خاطراتِ خوب اینه که با یادآور شدنِ اینکه دیگه اون خاطرات تموم شدن، ناراحت میشیم.
تو بازی های جام جهانی به اونایی که آنتنِ تلویزیون ـشون چند ثانیه جلوتر نشون میداد حسودیم میشد چون اگه گلی زده میشد اونا زودتر میدیدنش.