هیچوقت نفهمیدم چرا نبستا غریبه ها انقدر باهام احساس راحتی میکنن مثلا امروز: دختره ی حدودا ۱۳ ساله به بالا اومد سمتم، دستشو گذاشت رو شونه هام، بغلم کرد، بعد دستمو گرفت، دستمو ناز کرد و همزمان گفت : "دلم برایِ خرگوشم تنگ شده"، منم که قیافم کج و معوج شده بود چون داشتم به این فکر میکردم که آخه من اینو کجا دیدم؟ بهش گفتم: "من خرگوشت نیستم" و رفتم.

سنگدل و اینام خودتونین🌹

عاشق دوبله هایِ گلوری ـم، ولی بعد که به شخصیتی که مهرداد رئیسی داره (کاش میتونستم از قید گذشته برای افعالم درمورد این موجود وقیح استفاده کنم. افسوس. ) فکر میکنم، به زور میتونم انیمیشن رو تحمل کنم: چیزی که قابل تحملش میکنه توجه کردن به صدایِ گوینده هایی ـه که اونموقع مبتدی بودن ولی الان برایِ خودشون استادی هستن :)👍🏻

کاش همه ی آدمایی که استعداد دارن، شخصیت هم داشتن.

تموم شدد ✨. #StarArt

ایننن😭😭چقدر😭😭ناز😭😭است😭😭

منظورم اینه که، من همون آدمی ام که دفعه ی اول- دفعه ی اولِ اولی که داشت فایت کلاب رو می دید، اون چندباری که تایلر به اندازه ی یک فریم ظاهر شد رو دید، استپ کرد، برگشت و اسکرین شات گرفت. بدون اینکه بدونه دقیقا داره چه اتفاقی میفته.

اسکورپیو و لیبرا ، واقعا نیاز به یه گفتگوی جدی و واقعی دارید.

ترسیدم

چیزی که درمورد خودمون دوست دارم اینه که : موقعی که بقیه بعد از یه صحبتِ واقعی باهم رودروایسی دار تر میشن، من فقط احساس سبکی و آرامش می کنم.