اون لحظه که نفس عمیق میکشی تا گریت نگیره و به خودت میگی قوی باش گریه نکن!

هرروز میرم اینجا و یه عالمه رو هر جمله شون فکر میکنم...میبینم حقیقته...آدمای دورم،حتی خانوادم باعث میشن نخوام زندگی کنم... هر بار که میخوام گریه کنم..دقیقا همین اتفاق میافته..

اونقدری خسته ام میخوام فقطط برای یک دقیقه هم که شده،همه چیز متوقف شه؛)

ببخشید...اگه این چندوقت معطل شدید...ولی واقعا حالم خوب نبود

من از گریه کردن خستم. من از فریاد کشیدن خستم. من از ناراحت بودن خستم. من از تظاهر کردن خستم. من از تنهایی خستم. من از عصبانی بودنم خستم. من از حس دیوونگی خستم. من از حس گیر افتادن خستم. من از نیاز داشتن به کمک خستم. من از به یاد اوردن خستم. من از از دست دادن خستم. من از متفاوت بودن خستم. من از دلتنگی برای آدما خستم. من از احساس بی ارزشی کردن خستم. من از احساس از درون خالی بودن خستم. من از نداشتن توانایی رها کردن خستم. من از آرزو کردن این که دوباره همه چیو از اول شروع کنم خستم. من از رویا پردازی راحب زندگی ای که هرگز نخواهم داشت خستم. و بیشتر از همه، من از خسته بودن، خستم.

آه این متنو من ننوشتم و واقعا یادم نمیاد از کجا برداشتم.. ولی واقعا..

شما وقتی خسته میشید پیش کی زار میزنید؟؟ تو ناشناس بگید... *به امید اینگور نشدن* (ناشناس سنجاقه🖐🏻)

از دوزتانی که تا الان باهامون موندن ممنونم..!

همسایه های عزیز لطف میکنید یه پست از کانال که از همه بیشتر دوست داشتید رو فور کنید🥲✨