یکی از راه‌های درمان اضطراب، نشستن و فکر کردن منطقی به اون چیزی هست که ازش می‌ترسیم و فهموندن این مسئله به خودمون که اون اتفاق به احتمال خیلی خیلی زیاد نمی‌افته. ولی مشکل اینه که از هر چیزی می‌ترسیدیم اتفاق افتاد.

قلبم گنجشککیه که دارن پرهاش رو می‌کنن.

آقا هست. یکم دور تر از همیشه ولی هست. قرار نیست بره.

این یک مراسم سنتی تشییع در مناسک شیعه نیست. فقها بسیاری در تاریخ با شکوه و عظمت تشییع شده اند. این یک رویداد تکراری نیست. تشییع امام شهید است. تنها ولی فقیه شهید عصر غیبت کبری که با جنگ به شهادت رسید. این بدرقه سیاسی است. قدرت آفرین است. بیعت با ولی فقیه و خلف صالح است. دوستان شاد و دشمن عصبانی میشود. خودتان را به تهران برسانید. باید نسبت به دهه ها مبارزه و مجاهدت و در نهایت شهادت خانوادگی این اَبرمرد تاریخ ایران ادای دین نمود. #علیرضا_زادبر @Politicalhistory

این اتفاق باید در تاریخ ثبت بشه، ما داریم تاریخ‌سازی می‌کنیم، هیچ‌یک از قدم‌هاتون رو دست کم نگیرین.

دلم می خواد توی گریه کردن برای «سوگ‌ِ امام» مقلد امام سجاد باشم و تا ابد شبیه رود ببارم.

نمی‌دونم چطور بگم، قصدم مقایسه نیست، ولی آدم‌هایی که امام‌حسین و قیامش رو بهتر درک کرده‌ن در سوگ رهبر بیشتر می‌سوزن. هرروز بیشتر و بیشتر درک می‌کنم چرا امام‌حسین هنوز غریب و مظلومه، چون خیلی از اون‌ها که باهاش آشنا هستن و حتی دوستش دارن درک دقیقی از واقعه عاشورا ندارن. هیچ‌کس رو نمی‌شه در قیاس با امام معصوم قرار داد اما حقیقت اینه که «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» و اگر نتونی عاشورای زمانه‌ت رو تشخیص بدی از هدف قیام و احتمالاً دین دور افتادی.

"به امید دیدار"

فقط گریه کردم...

سینه‌ی من سرخ و مالامال از غم‌ها شده‌ست، اولین و آخرین دیدار ما یکسان شده‌ست. :)

کاش شاعر بودم و بهتر و بلندتر از این ازم برمی‌اومد.