📨 #پیام_جدید 📝 متن پیام : خیلی ناراحتم جدی..نمیدونم چی میشه تو شهری که هستیم شرایط درستی ندارم،خونه خوبی هم نداریم و دنبال جای ارزون تریم (هرچند پیدا هم نمیشه) چند روز پیش تهران بودم و پرام از اینکه چه چیزایی وجود داره و من ازشون محرومم ریخته بود.. حالا دنبال سوییت ارزون تو تهرانم که هم کار کنم هم بتونم اجاره بدم اما انگار دنیا برای کسی که پول در نداره جایی نداره ~ متأسفم بابت ناراحتی و سختی که تجربه می‌کنی. امیدوارم هرچی به صلاحته پیش بیاد و اگه دنبال راه چاره می‌گردی فکر نکنم تا اطلاع ثانوی شاه‌کلید بهتری از گوش کردن به حرف این آیه برای حل مشکلات پیدا کنم:

ساعت هشت صبح؛ اتوبوسی که می‌بینید خراب شد و همه‌ی مسافراش پیاده شدن. از اون‌جایی که توی خط ویژه بود تمام اتوبوس‌های دیگه پشت سرش گیر افتادن و می‌خواستن با دنده عقب رفتن برن توی خط اصلی ولی به‌خاطر ترافیک به‌وجود اومده این امکان وجود نداشت و فقط از مقصد دورتر شدیم، رسماً همه ۴۰ دقیقه از کارهاشون عقب موندن.

ساعت یازده و نیم؛ هم‌کلاسیم خیلی یهویی گفت بیا بریم کافه کنار دانشگاه یه چیزی بخوریم و همراهش رفتم، اتفاق خاصی نبود ولی خوب بود.

ببینید دارم سعی می‌کنم حرفتونو گوش بدم و از دانشگاه بگم 👈🏻👉🏻 (به روم نیارین که درحقیقت دارم حاشیه و خارج از دانشگاه می‌گم)

دیشب چندتا سی‌دی قدیمی پیدا کردم که تاحالا ندیده‌بودم، ‌از نوشته‌های روشون مشخص بود که مربوط می‌شن به مهد و اول دبستانم. فیلم‌هاشون رو نگاه کردم و حس خیلی عجیبی داشت، این که دخترکوچولویی که اون‌جاست خود منم، انگار اصلاً نفهمیدم چی‌شد که به این سن رسیدم.

و واقعاً دلم می‌خواست بدونم هرکدوم از اون کودک‌هایی که اون‌جا کنارشون بودم الان و چه شکلی شدن، کجان و چی‌کار می‌کنن؟

تا این‌که الان مامانم عکس یه بچه‌ای رو بهم نشون داد و پرسید اگه گفتی کیه؟ و معلوم شد بچه‌ی یکی از دخترای هم‌کلاس مهدم‌ه که دیروز از توی فیلم گفته بودم چه‌قدر ناز و بامزه‌ست 🌚🍃

امروز و دیروز که دانشگاه نرفتم وضعم این بود:

{🪄}

خیلی وقته که درحال اجرا بود، فرصت نمی‌کردم تمومش کنم. اولین پرتره‌ایه که با مدادرنگی کشیدم، امیدوارم نظراتتون رو دریغ نکنین. ✨

😍چقدر هنرمندانه