من عزیزم سلام ؛ این نامه را در دقایق آخر هیجده سالگی ام برایت مینویسم ؛ راستیتش نمی‌دانم چی باید بگم یا اصلا چطور صحبت کنم . هیجده سالگیمان‌ با تمام خاطرات خوب و بدش ، با تمام تجربه هایش ، با تمام کاشکی هایش ، با تمام شکرگذاری هایش ، با تمام بالا و پایین هایش به پایان رسید . هجده سالگی به معنای واقعی من را بزرگتر کرد ، نه تنها از لحاظ سنی بلکه عقلی ؛ چیز های زیادی را به من آموخت . به من یاد داد که دیگر دوران کودکی به پایان رسیده ، زندگی را به من نشان داد ، به من آموخت روزی خواهم رسید که تنها خودم هستم پس برای آن روز تلاش کنم تا به بهترین نحو آن روز های با خود بودن را سپری کنم . به من آموخت که هیچ چیز ارزش غصه خوردن را ندارد حتی نرسیدن به چیزی که ماه ها رویایش را داشتی و اگر به آن نرسیدی به جای غصه خوردن دوباره برایش تلاش کن . به من آموخت هیچ کس جز خانواده ارزش وقت گذاشتن را ندارد ؛ هیچ کس جز پدر و مادرم ارزش این را ندارد که ساعت را زمانم را برایش بگذارم . آموخته هایم از این سال زیاد نبود اما خوب بود و این نشان می‌دهد امسالم به بطالت نگذشته ؛ نشان می‌دهد هیجده سالگی ام بیهوده گذر نکرده و چیز هایی را یادم داده . در آخر از تو ممنونم که هیجده سال کنارم بودی و امسال نیز با منی 🤍 ؛ بینهایت دوستت دارم و برایت بهترین هارا آرزو میکنم ؛ امیدوارم برسی به چیزی که برایش جانانه تلاش میکنی . - همراه نوزده ساله‌ی تو 🤍🎂 . پیش‌نویس : نوزده سالم شد ایول 😭😭.

تولد امام حسینمون‌ مبارک 🎂🤍؛

چای در ماگ بزرگ و چند مرتبه >>>>>>>>>

تولدت مبارکمون باشه رفیق روزای سخت 🤍🎂 :)*

فیلم غریب عجیب تو قلبم جا داره .

*این دوتا جمله شهید بروجردی

عیدتون مبارك 🤍؛

امروز ✨️.