ما همیشه ناراحت و نگرانیم ؛ نگران اتفاقات پیش رو ، ناراحت برای شکست های آینده ؛ اتفاقات و شکست هایی که شاید اصلا هیچ وقت اتفاق نافتن . پس چرا تمام ذهنمون رو بستیم به چیزی که اصلا معلوم نیست بشه ، اصلا معلوم نیست اتفاق بافته . ما نمیتونیم از شکست نترسیم نمیتونم ناراحت نرسیدن نباشیم ولی میتونیم تا آخرین لحظه ، تا آخرین ذره انرژیمون تلاش کنیم تا شکست نخوریم تا برسیم ؛ لطفا بجای دیدن نیمه پر یا خالیه لیوان به خود لیوان نگاه کن ، تو یه لیوان داری که میتونی و لیاقت داری که پرش کنی .