بزرگ ترین مشکل من اینکه صفر و صدی ام .
یا باید بشه یا اگه نشه همه چیزز برام تموم میشه ؛ یا زندگیم با اون درست میشه یا اگه اون نشه زندگیم تموم شده ؛ یا باید اون چیز رو داشته باشم یا اگه نداشته باشم دیگه زندگی برام فایده نداره و این طرز فکر بیشترین ضربه رو تو زندگی بهم زده و باعث شده بیشتر وقت ها یا تقریبا همیشه ناراحت ِ گذشته باشم یا همیشه در گذشته گیر افتاده باشم و همیشه غصهی از دست داده هام رو داشته باشم ، باعث میشه نتونم چیز هایی که دارم رو ببینم ، نتونم راهمو ببینم و حتی داشته هام رو هم از دست دادم .
ولی اتفاق مثبتی که توی زندگیم افتاد بهم اعداد بین صفر و یک رو نشون داد ، بهم یاد داد کمالگراییم رو کمتر کنم .
از این به بعد میخوام زندگی رو از بین انگشت شصت و اشاره ببینم .