' ۱‌۴‌۰‌۴/۰‌۴/۱‌۴ ' آمدنش در شب عاشورا.

همه رجزخوان‌های این شب‌ها را صدا بزنید. همه کری‌خوان‌های پوشالی را. همه پهلوان‌پنبه‌های مجازی‌ را. همه آن‌ها را که چندهفته توییت می‌زدند. پیروزمندانه قهقهه می‌زدند. همه آن‌ها که می‌گفتند او رفته. او نمی‌تواند بیاید. او در زیر کوه‌هاست. بگویید که او خود کوه است. بگویید که خامنه‌ای آمده. به همان موقعیت همیشگی. روی همان زیلوهای آبی‌اش. بگویید که شما و کرور کرور اسلاف‌تان در قواره او نیستید. اوست که در برابر هزینه‌های میلیون‌دلاری شما و پدران نامشروع‌تان، در برابر ردیف‌ردیف رسانه‌های مزدورتان و در برابر اتاق‌های جنگ زیرزمینی‌تان در سرزمین‌های غصبی، تنها با یک حضور، بی‌آنکه حتی کلمه‌ای سخن بگوید، ورق را برمیگرداند و روایت پیروزی خلق می‌کند. بزرگانتان را بگویید که از دست او مشق رزم کنند. حرام‌لقمگان و اشرار را صدا بزنید و بگویید که او پسر علی است؛ شما پسران که‌اید؟ «مهدی مولایی»

حس غرور و قدرت و آرامش قلبی که دارم غیر قابل وصفه؛ خدا شما رو برامون حفظ کنه ان‌شاءالله.

هیئت‌ها و روضه‌ها بهترین مکان برای آموزش هستن؛ بهترین مکان برای یادگیری متعهد ماندن به عهد و پیمان که ان‌شاءالله دیگر همیچین واقعه‌ی جان سوزی رخ ندهد. به روضه‌‌ها به چشم گریه و زاری فقط نگاه نکنید.

ماهم‌ همینطور حاجی محمود، ماهم همینطور ..

عمدا عبورمون دادن از قتلگاهِ تو . .

روز آخرست خوب نگاهش کن عمه جان ..

دعوا شد سر، یک پیراهنت‌ خیمه حتی دست خولی بد دهنه..