هرچه بزرگتر میشویم بیشتر خودمان را فراموش میکنیم ، بیشتر فراموش میکنیم این داستان ماست ؛ این داستان به قلم ما نوشته خواهد شد و تصمیمش با ماست که کسی آن را بخواند یا برای همیشه بر روی آخرین قفسه کتاب خانه بماند و خاک بخورد .
جدیدا خیلی راحت آدما رو از زندگیم حذف میکنم ، خواستم بگم خوبه . حذف کنین کسایی رو که زندگیتون ، ذهنتون رو ، اعصابتون رو ، فکرتون رو مختل میکنن .
از منِ هیجده ساله به توعه ۱۵ ، ۱۶ و ۱۷ ساله ؛
از من دانشگاهی به تویی که برای کنکور میخونی و به تویی که میخوای انتخاب رشته کنی .
چیزی که من توی این دوتا فهمیدم این بود که بعد از تموم شدن هر دوتاش فهمیدم هنوز خودمو نمیشناسم ، هنوز علایقمو نمیدونم . .
ازت یه خواهش دارم راهی رو برو و انتخاب کن که حالت توش خوب باشه ، تموم رشته ها تموم راه ها سختی هایی دارن اما راهی رو انتخاب کن که سختیشم برات لذت بخش باشه :)