این جمعه هم به شب رسید و چشم انتظار مردی که دنیا را دگرگون خواهد کرد؛ امروز هم نیامدی قند عسلم، دروغ نگویم مشکل که هست اما تمامش را به جان میخرم تا خم به ابرویت نیاید. جمعه های دیگر هم چشم به انتظارت میبندم اما به حق دست های بریدهی عمویت بیا ..
بعضیا هستن تیپ خودشون رو دارن، عطر خودشون رو دارن، تایم خودشون رو دارن، گل مورد علاقهی خودشون رو دارن، نوشیدنیِ خاص خودشون رو دارن.. خلاصه سبک خودشون رو دارن؛ دنبال تقلید از این و اون، فلانی و فلانی، ایکس و وای؛ نیستن. همونایی که کاری رو میکنن که حال دلشون با انجام دادنش خوب میشه، جایی رو میرن که حال قلبشون خوبه نه فقط چون فلانی میره، با آدمایی نشت و برخاست میکنن که هم ردهی خودشونن تو همه چی و خط به روانشون وارد نمیکنن.
اینا همونایین که خود واقعیشون رو اول پیدا و بعد دوست دارن؛ اینا مصداق بارز خودشون بودن و بعد تر انسان بودنن؛ اینا همونایین که میدونن از زندگی چی میخوان و با دو سه تا باد از طرف زندگی ریششون شل نمیشه و تو خاک استوارن