نامه ای به من عزیزم :
سلام عزیزجانکم ؛ این روز ها که گذشت و برایت ننوشتم. برایت ننوشتم از تصمیماتم ، برایت ننوشتم از احوالاتم ، برایت ننوشتم از اخلاقیاتم ، برایت ننوشتم از صبح هایی که شاید میلی به بیدار شدن نبود و شب هایی که فکر و خیال امان خوابیدن نمیدانند. برایت ننوشتم از روزی که خواستم دیگر بچه نباشم؛ خواستم دختری باشم بیست ساله ، سنگین و رنگین .. خواستم قرص خوابی به کودک درونم بدهم و او را خواب کنم، خوابی عمیق تا دیگر بچه نباشم. میخواستم دست از کار های بچگانهام بردارم و خانُمانه زندگی کنم ؛ میخواستم به جای تصمیمات احساسی و لحظهای ام روز ها راجبش فکر کنم و بعد تصمیم بگیرم؛ میخواستم در رفتارم ثابت قدم باشم، میخواستم حرف و نظرم زمان بیداریِ صبح همانند شبِ قبل از خواب باشد . و خیلی چیز های دیگر که سعی در درست کردنشان را داشتم اما.. اما به خودم آمدم و دیدم بعد از اصلاحشان دیگر من نیستم ؛ اگر در لحظه تصمیمی نگیرم و چند ثانیه بعد پشیمان نشود دیگر من نیستم ؛ اگر شب یک حرفی بزنم صبح حرفم همان باشد دیگر من نیستم. من همین یک دختر غرغرو در عین حال صبور. یک دختر بیست ساله با کودکی در درون که به تازگی دو ساله شده.
حرف هایم تمامی ندارد اما این نامه کشش این همه کلمات را ندارد. باقی را در نامه های بعدی برایت مینویسم. امیدوارم مرا به دلیل تاخیر در فرستادنش ببخشی و تو همانگونهی همیشه با مهربانی و لطف ام را از من پذیرا باشی.
*همراه بیست ساله ات.
بعضی وقت ها میبخشم نه برای اینکه آدم بخشنده ایم چون نمیخوام حتی تو خاطراتمم ببینمتون.
هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
پهلوی برمیگرده؟ پس غلط میکنید که با بودجه نظام جمهوریاسلامی و از اموال مستضعفینی که محتاج نان شبشان هستند بطور رایگان در دانشگاههای این کشور تحصیل میکنید. خاک بر سر وزارتخانهای که چندین هزارمیلیارد تومان از بودجه ضعفا و پابرهنگان این کشور را صرف دانشجویان جلبکمغز آن دانشگاه میکند که به اذعان آمار رسمی، ۸۷ درصد آنها از دهکهای مرفه و برخوردار جامعهاند و بعد از تحصیل رایگان، کوچکترین علقهای به خاک این کشور ندارند و کار کردن و خدمت زیر این پرچم را عار میدانند و در پی نابودی آنند! عمله استکبار تربیت میکنید؟ بودجه این ملت را صرف آموزش کسانی میکنید که نهتنها خدمت به کشور، اشتغال در ذیل نظام سیاسی حاکم و تلاش برای پیشرفت آن برایشان معنایی ندارد بلکه بهدنبال براندازی آنند و آرزوی بازگشت پادشاهی میکنند؟ خون به دل دلسوزان نظام میکنند، بهفریاد آرزوی مرگ برای رهبری میکنند و کف دانشگاه، همگی انگشت وسط حواله پرچم اللهنشان ایران میکنند. فردا پشت تریبون با افتخار و ژست خواهید گفت که «هیچ دانشجویی بازداشت نشده و تلاش داریم که برای کسی پرونده انضباطی تشکیل نشود». بله شما اگر غیرت داشتید، اوباش آکادمیک اینطور جولان نمیدادند!
«مهدی مولایی»