درست است جان دل؛ مگر گمان میکنی در این عالم چند نفر را میتوانی ببینی که دوستی‌شان حقیقی باشد نه از سر ترحم و حسادت؟ چند نفر را میتوانی نام ببری که در خوشی نه بلکه در ناخوشی کنارت راه بروند. درست است یاد آن جمله معروف "در خوشی و ناخوشی" عقد غربی افتادیم؛ کاش عهد نامه‌ای هم برای دوستی ها داشتند آنان که ادعای همه‌چیز دانی میکنن ای کاش مابین تمام نوشته ها پیوند نامه رفاقت هم یافت میشد. مثلا چه می‌نوشتند؟ مثلا می‌نوشتند "خوشحالی هایتان را هم شریک شوید اما در غم یکدیگر را تنها نگذارید" مثلا می‌نوشتند "هم گوش شنوا باشید و هم هم‌صحبت یکدیگر" مثلا می‌نوشتند "برای یکدیگر خوبی بخواهید" مثلا می‌نوشتند "تنها مرگ می‌تواند این رفاقت را پایان دهد".

تو ، تو ، تو ، تو خوشگل منی.