زندگی دو روز نیست؛ زندگی شاید به اندازه صدها سال طول بکشد اما این دلیل بر شادی نکردن تو نیست، پس شاد باش و خودت را مهمان کن. مهمان شاخه‌ای گل یا بشقابی غذا. مهمان لباسی که پشت ویترین چشمت را گرفته. مهمان عروسک نرمی که دست از نوازش نمی‌کشی. البته نمیدانم فردا که موجودی حسابت خالی بود آیا هنوز هم شاد هستی یا نه!

برای ایرانمون دعا کنید امشب.

*

در پیچ و خم پینترست بودم که حال دلم رو بیابم و این ها رو یافتم : - سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات. - من سخت نمی‌گیرم؛ سخت است جهان بی تو. - یا مرا با خود ببر آنجا که هستی، یا بیا..

بچها قراره برای اولین بار در تاریخ سینمای جهان سریال "مختارنامه" از اول تیر پخش بشه‌. واقعا فوق‌العاده‌ست

منو برگردونید به این زمان ::))))

کاش می‌توانستم‌ خودم را راضی کنم برای چک نکردن اخبار جنگ. جنگ.. چه واژه عجیب و غریبی. بار ها و بار ها راجبش خوانده‌ام و مدت ها در آن زیستم اما هنوز برایم عجیب و خاکستریست‌؛ هنوز برایم غریب و شوم است. باید هم باشد مگر این واژه جز خاکستر و آتش است؟

من هنوز منتظر انتقام رهبر شهیدمم.

آرامش:)))))*