ک ی آ ن / کیان؛ در لغط نامه به عنوان نامی تاریخی یاد شده است.
انگار دهخدا این روز ها را میدید که مقابل نامت از تاریخ نوشته است.
انگار میدانست روزی خواهد رسید تا از کیان نه ساله جز چند ورق خاطرات و آهنگ خیال ذهنی چیزی باقی نخواهد ماند.
انگار این روز ها را زندگی کرده بود دهخدا؛ انگار تو را دیده بود.
انگار دیده بود تو در تاریخ ایران خواهی ماند؛ برای همیشه و تا ابد.