عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود او که از جان خودت دوست‌ترش می‌داری ؛

ای که نزدیک‌تری از من دلتنگ به من بین ما نیست به جز فاصله‌ای اجباری !

من عروس توام ای از من و آغوشم دور خطبه را گریه‌ی من می‌کند امشب جاری

زندگی چیست به جز خاطره‌ای افسرده زندگی چیست به جز رنج و غمی تکراری'!

گله‌ای نیست، به تنهایی خود دل بستم به غزل گریه‌ی هر روز، به شب بیداری

روی دیوار دلم سایه‌ای از قامت توست مثل تنهایی من، قد بلندی داری !((:

شاعر: سیده تُکتَم حسینی عزیز [🤍]

-

در برابر بی‌مهری آدم‌ها هیچ نمی‌گویم. سکوت و سکوت و سکوت. انگار که لال شده باشم؛ شاید هم کور و کر. دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله‌اش را. می‌دانی؟ دیر دریافتم که مسئول طرز فکر آدم‌ها نیستم. بگذار هر که هرچه خواست بگوید! چه اهمیتی دارد؟ من در لاک خود راحت‌ترم. آن‌جا می‌شود آرام و بی‌دغدغه زندگی کرد! - فروغ فرخزاد

-

نیمی از جان مرا بردی محبت داشتی نیم باقی مانده هم هر وقت فرصت داشتی

بر زمین افتادم و دیدم سراغم آمدی دست یاری چیست سودای غنیمت داشتی