eitaa logo
تیزبین 🇵🇸🇮🇷
112 دنبال‌کننده
4.1هزار عکس
2.9هزار ویدیو
170 فایل
بصیرت، علم یقینی است؛ علمی که باور انسان را به‌گونه‌اے شکل دهد که گویی‌ انسان، بدون واسطه، حقیقت را درک کرده و مےبیند.
مشاهده در ایتا
دانلود
💥 پنج دستورِ امام رضا(ع) برای سیروسلوک عاشورایی «روايتی از امام رضا(ع) هست که در روز اول محرم به ابن‌شَبيب فرمودند: روزه گرفته‌ای؟ امروز روزی است که زکريا روزه گرفت و خدا يحيی را به او عطا کرد. اگر می‌خواهيد حاجت‌روا شويد، امروز را روزه بگيريد. فرمودند: محرم ماهی است که اهل جاهليت حرمتش را نگه می‌داشتند، اما اين امت نه حرمت محرم را نگه داشتند، نه حرمت نبی اکرم(ص) را؛ ذريه‌اش سيدالشهدا(ع) را به شهادت رساندند، زنانش را به اسارت بردند، کاروانش را غارت کردند. خدای متعال هرگز اينان را نيامرزد. ابن‌شبيب! اگر می‌خواهی بر کسی گريه کنی، فقط بر امام حسين(ع) گريه کن، «فانه ذبح کما يذبح الکبش»، هیجده نفر از جوانانی که شبيه نداشتند، در کنارش به شهادت رسيدند. آسمان‌ها و زمين‌ها بر شهادتش گريه کردند، چهار هزار ملک برای نصرت حضرت آمدند، ولی زمانی رسيدند که کار تمام شده بود، آنها غبارآلود و اندوهگين ماندند تا در کنار حضرت حجت(عج) خون‌خواهی کنند و شعارشان «يالثارات الحسين» است. پدرم از جدم امام سجاد(ع) حکايت کردند که وقتی سيدالشهدا(ع) به شهادت رسيدند، آسمان خون گريه کرد. در ادامه، حضرت پنج دستور فرمودند که هميشگی است، اما موطنش محرم است: ◀️فرمودند: فرزند شبيب! اگر بر سيد‌الشهدا(ع) گريه کردی تا اشکت بر گونه‌ات جاري شد، خدا هر گناهی که کردی ـ کم يا زياد، صغير يا کبير ـ را می‌بخشد. (اين روايات مثل آيات توبه است. آيات توبه در مؤمن غرور ايجاد نمی‌کند، بلکه به مؤمن بشارت می‌دهد که مأيوس از رحمت خدا نشود. اين روايات هم، مؤمن را جسور بر گناه نمی‌کند.) ◀️بعد دستور دوم را فرمودند که اگر می‌خواهی خدا را ملاقات کنی در حالی که گناهی نداشته باشی، سيدالشهدا(ع) را از نزديک و شايد هم از دور زيارت کن. اين دو دستور، يعنی انسان هر وقت احساس کرد سنگين شده و آلوده شده و نمی‌تواند عبادت کند، بايد خودش را با گريه يا زيارت، بدون تأخير به سيدالشهدا(ع) که سرچشمه طهارت است، برساند. ◀️بعد فرمودند: اگر خوشحال مي‌شوی در غرفه‌هايی از بهشت ساکن شوی که در جوار نبی اکرم(ص) باشی، لعن قاتلين سيدالشهدا(ع) را ترک نکن. ◀️در ادامه نيز دستور چهارم را که خيلی عجيب است، فرمودند: اگر می‌خواهی از ثوابی مثل ثواب شهدا کربلا بهره‌مند شوی، هر وقت سيدالشهدا را ياد کردی، عرض حاجت به ايشان کن و بگو «يا ليتني کنت معهم فأفوز فوزا عظيما»؛ ای کاش من هم در کربلا با شهدای تو بودم و به فوز خون دادن پيشِ روی تو می‌رسيدم. (اگر هميشه از امام(ع) چنين طلبی داشته باشی، به آن ثواب می‌رسی. خدای متعال نيتش را به تو می‌دهد، وفور نيت کارَت را درست می‌کند.) ◀️در مورد پنجمين دستور نيز فرمودند: اگر دوست داری در بهشت در درجات ما باشی، غصه و شادی‌ات را از ما جدا نکن. آنجا که ما خوشحاليم، خوشحال باش و آنجا که ما غصه داريم غصه‌دار باش. (البته واضح است که هيچ‌کس به مقام امام نمی‌رسد، مقصود اين است که اگر می‌خواهيد بين ما و شما در بهشت حائل نباشد، اين‌گونه باش. ممکن است کسی در بهشت باشد ولی هفتصد سال يک بار هم سيدالشهدا(ع) را نبيند. حضرت در انتهای اين روايت فرمودند تلاش کن خودت را به ولايت ما برسانی. اگر کسی سنگی را دوست داشته باشد، خدای متعال او را با آن سنگ محشور می‌کند. محبت، خودش همراهی است. سعی کن به ولايت ما که سرچشمه‌اش محبت ما است برسی.» ☑️ @mirbaqeri_ir
💥 وقتی ولیّ‌الله به میدان می‌آید، وقت نماز قضا خواندن نیست... "باید دید کجای اردوگاه سیدالشّهدا(ع) خالی است، همانجا را پر کرد. دنبال کار خودمان نباشیم، اگر یکی به دنبال آیت‌الله شدن باشد و آن یکی، به دنبال خانه خریدن باشد، حتماً این تعلقات، ما را از ولی خدا دور می‌کند. مؤمن باید اول صبح که بر می‌خیزد همّت و فکرش این باشد که کجای اردوگاه ولی خدا خالی است، خودش را در آنجا حاضر کند. اگر این آمادگی و حالت انتظار وجود داشت انسان به نصرت ولی خدا موفق می‌شود، همین‌که حضرت پرچم برداشت چنین شخصی آماده است؛ چون همه‌ کارهایش را انجام داده است؛ نه اینکه وقتی جنگ شروع شد تازه به فکر نماز و روزه‌های قضا و به فکر قرض‌هایش باشد! حالا که سیدالشّهدا(ع) به میدان آمده، وقت نماز قضا خواندن نیست؛ اینها را باید قبلاً می‌خواندی!» ☑️ @mirbaqeri_ir
💥 شرط همراهی با امام، یک جمله است: «باذِلاً فینا مُهجَتَه، مُوَطَّناً عَلی لِقاءِ الله نفسَه». 💥 «باذِلاً فینا مُهجَتَه مُوَطَّناً عَلی لِقاءِ الله نفسَه» مقدمۀ سیر الی الله است. اگر انسان این‌طور نباشد، طالب خدا نیست. «اگر نتوانیم در فضای محرّم، از و تعینات دست برداریم، قاعدتاً بعید است روز عاشوراء، لااقل در ، بتوانیم در صف اصحاب سیدالشهداء، جان خودمان را تقدیم کنیم. در «زیارت جامعة ائمة المؤمنین»، یک جمله‌ای آمده که اگر ما در صفین، جمل، نهروان یا کربلاء نبودیم، در کنار شما هستیم. این حضورِ با نیت و قلب، وقتی است که انسان به امام حسین –علیه‌السلام- که می‌رسد، دیگر همه چیز را فراموش می‌کند. کسی که در کنار ایشان به یاد گذشته و آینده‌ها و در گرو آرزوهای طولانی است، نمی‌تواند مهاجر الی الله باشد و با حضرت سیر کند. به همین جهت است که از مکه که آمدند در خطبه‌شان فرمودند: «مَنْ کانَ فِینَا بَاذِلًا مُهْجَتَهُ وَ مُوَطِّناً عَلَى لِقَائِنَا نَفْسَهُ فَلْیرْحَل مَعَنا»؛ کسی که حاضر است خون دلش را در راه ما بدهد و آماده است، با ما همراه شود. چون بین ما و لقاءالله فاصله‌ای نیست. درست است که «انَّ الرّاحِل الیک قریبُ المسافة»، ولی کوچ کردن به سمت خدا این مقدمات را می‌خواهد و مقدّمه‌اش همین «باذِلاً فینا مُهجَتَه مُوَطَّناً عَلی لِقاءِ الله نفسَه» است وگرنه آدم، طالب نیست». ☑️ @mirbaqeri_ir
💥 در تحولات عالَم، کسانی می‌توانند همراه با امام بمانند که بزرگ‌تر از دنیا باشند و آمدوشدِ این حادثه‌ها و این اتفاقات، آنها را زیرورو نکند. 💥 کسی که _ به تعبیر ضرب‌المثل _ با یک مویز، گرمی‌اَش می‌شود و با یک قاشق ماست هم سردی‌اَش می‌شود، چطور می‌خواهد با امام همراه شود؟ 💠 : «ما یک عهدها و قرارهای بزرگی در پیش داریم. انسانی که می‌خواهد در کنار امام زمان باشد باید بزرگ باشد و پیدا کند والا نمی تواند با حضرت همراه باشد. سیدالشهداء(ع) فرمودند: : «مَنْ کانَ فِینَا بَاذِلًا مُهْجَتَهُ وَ مُوَطِّناً عَلَى لِقَائِنَا نَفْسَهُ فَلْیرْحَل مَعَنا». کسی که آماده کوچ کردن از این دنیا نیست، نمی‌تواند امام را همراهی کند. کسی که نگاهش در حد دنیاست، و به تعبیر آن ضرب‌المثل، با یک مویز گرمی‌اَش می‌شود و با یک قاشق ماست هم سردی‌اَش می‌شود، فایده ندارد؛ کسی که به این زودی‌ها و در این حوادث، جابه‌جا می‌شود، نمی تواند کنار امام بایستد. خدا رحمت کند، یک استادی داشتیم، درباره می‌گفتند این آدم‌های بزرگ، با تحول احوال، ذره‌ای دگرگونی در آنها ایجاد نمی‌شود؛ دیروز هجده هزار نفر با او بیعت کردند و بعد، حداقل هفت هشت هزار نفر پا به رکابش آمدند، و شب وقتی از مسجد به بیرون می‌آید، تنهاست، اما هیچ تحولی در او پیدا نمی‌شود؛ همان شجاعت و همان استواری در او هست؛ نه تردید می‌کند، نه شک می‌کند، نه سست می‌‌شود. در این تحولاتی که در عالَم پیش می‌آید، کسانی می‌توانند بمانند که باشند و آمدوشدِ این حادثه‌ها و این اتفاقات، آنها را زیرورو نکند.» ☑️ @mirbaqeri_ir
💥 آیا کسی را دیده‌اید شش‌ماهه‌اش را روی دست بگیرد که ما هدایت شویم؟ «عاشورا، مظهر محبّتِ ولیّ خدا به ماست. در هیچ کجای عالم، این‌طور، صحنه محبت ولیّ خدا به دوستان و شیعیانش ظهور پیدا نکرده است. چه کسی است که شش‌ماهه‌اش را روی دست بگیرد که ما هدایت بشویم؟ چه کسی را دیده‌اید که حاضر شده است صدای العطش از بچه‌هایش در بیابان بلند بشود، که خدا دست ما را بگیرد؟ کجای تاریخ، شما سراغ دارید یک امامی حاضر شده باشد نزدیک‌ترین عزیزان خودش اسیر بشوند؟ همه می‌گفتند ای حسین(ع) اینها را با خود نبر! خودت می‌روی، چرا زن و بچه با خودت می‌بری؟ اینها ناموس رسول خدا هستند. آیا اینها را امام حسین(ع) نمی‌دانست؟! آیا آنچه ابن‌عباس می‌دید، امام حسین(ع) نمی‌دید؟! امام حسین(ع) وقتی عزیزانش را جمع کرد، نگاه کرد و شروع به گریه کرد... در آینه آنها [همه چیز را] می‌دید... شما چه کسی را سراغ دارید که نوامیس خودش را به آن صحنه‌های سنگین اسارت آورده باشد، برای اینکه دست ما را بگیرد؟». ☑️ @mirbaqeri_ir
5.51M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 در ایام محرم، کاری مهم‌تر از زیارت سیدالشهدا(ع) نداریم. وقت قرائت زیارت عاشورا به نحو کامل، همین ایام است. انسان اگر برنامه‌ریزی نکند، شلوغی زندگی مجال نمی‌دهد که به این کار مهم‌ مشغول شود.