یه کانال انگیزشی توی تلگرام بود نمیدونم هنوزم هست یا نه ، برای یه موسسه کنکور بود به اسم اسطوره و ایلیا ایمانی هم که به ظاهر مدیر این مجموعه بودن و به شدت هم از خودشون و از کارشون و کادرشون تعریف میکردن و خودشونو دکتر دندون پزشک دانشگاه تهران معرفی کرده بود حتی کتاب تدریس زیست هم داره به نام زیست بوووم (خود من به شخصه یازدهمش رو خریدم ، اینم اضافه کنم اون موقع متوجه ب این موضوع نشدم ولی الان که رفتم نگاه کردم این کتاب حتی انتشارات هم نداشت ، صرفا انگار فقط جزوه ای بود که تایپ شده، در هیچ فروشگاهی حتی انقلاب هم قابل خریدو فروش نیست و فقط و فقط از طریق کانال خودش میشد خرید ) تعداد عضوها ی کانال هم بسیییی بالا و هرچند وقت یه بارهم میومد و از سختی های تحصیلش میگفت ووو .... یعنی یادمه یه زمانی خودم این شخص رو اصلا الگو و نمونه ی زندگیم قرار داده بودم الان متوجه شدن که ایشون اصلا پزشک نیست حتی دانشجو هم نیست هیچ سر رشته و مهارت و تخصصی هم نداره اصلا یه رهگذر دانشگاه تهران بوده و یه چندتا دونه کلیپی هم که تو دانشگاه داره به عنوان مهمان رفته و فقط و فقط سالهای قبل دانشجوی علوم آزمایشگاهی انصرافی اونم یه دانشگاه دور افتاده که حتی تهران هم نیست بوده پاورقی : این خبرو امروز توی همون موسسه کنکوری که کار میکنم شنیدم و حقیقتا برای خودم و ملتم غصه خوردم که چجوری داریم با آینده ی یه کنکوری بازی میکنیم؟ اصلا به چه قیمتی؟ حقیقتا بخام رک بگم موسسات به ی فرد کنکوری اصلا بع دید یه آدم نگاه نمیکنن اونا شمارو فقط یه کیسه پول میبینن

میدونم طولانیه ولی ازتون میخام بخونید لطفا ❤️

حقیقتا این روزا دارم به چرخه ی پایستگی درس خوندن فکر میکنم : نه به وجود میاد نه از بین میره فقط از مرحله ای به مرحله بالاتر بیشتر و سنگین تر و سخت تر میشه

از گابریل گارسیا پرسیدند: اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟ گفت ۹۹ صفحه رو خالی میذارم صفحه آخر، سطر آخر می نویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن... منتظرنباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد... شبتون آروم🌚✨

تو خیابونای تهران وجب به وجب آدم میبینی و ماشین ... همه عجله دارن ، همه دارن میدوعن که به کاراشون برسن همه در تکاپو و درجا زدن به زندگیشون ادامه میدن مترو که میری یکی میخاد اجاره خونش که ۶ ماهه عقب افتاده رو بده اون یکی دنبال حق و حقوق و سنواتشه کف خیابونم کارتون خواب ها و معتاد که نه بهتره بگیم بیمار های عزیز سنگفرش کردن حاشیه نشین ها هم دارن به ضرب و زور خودشونو این وسط جا میدن نه خبری از لحجه است نه مهربانی، با لحجه هم که حرف بزنی اسمت میشه دهاتی و ناخوداگاه یه رنگ و همسطح میشی با بقیه اینجا حتی خبری از لبخند رهگذر هم نیست هیشکی قرار نیست وقتی از دور میبینت آشنا بنظر بیای و برات دست تکون بده اینجا جایی عه که بیشتر از همیشه حس میکنم از زندگی عقب موندم لوکیشن: کناره های دانشگاه علم و صنعت تهران

وضعیت من:

نجمه جانم بی صبرانه منتظرتم

کوله باریست پراز هیچ که برشانه ماست گله ازدست کسی نیست مقصر دلِ دیوانه‌ماست! ⌈قیصرامین پور⌋

همه ی آنچه که گفتیو با گوش جان شنیدم عزیزم ما مسعول کارهای اطرافیان حتی خواهر و برادر خودمونم نیستیم و به خاطر کارهای بقیه نباید خودمونو سرزنش کنیم یا حتی بخایم براش انرژی خرج کنیم ، فکر نکردن بهش بهترین کاره و حالا نهایت دلسوزی اینه که به طرف گوشزد کنیم که فلان کارت از نظر من اشتباه و تمام... اینکه گوش بده عمل کنه یا نه برعهده ی خودشه و در نهایت زمانی که حتی فکرش رو هم نمیکنی بهترین اتفاقا برات میوفته و با بهترین اشخاص زندگیت اشنا میشی ، من به معجزه ایمان دارم برات بهترینارو میخام:) پاورقی: جواب ناشناس یکی از دوستانه که نمیخاستن پیام رو تو کانال بزارم

این دیالوگ فیلم Cha Cha real smooth رو دوست داشتم، پسره از دختره میپرسه افسردگی چه جوریه؟ دختره میگه: نمیدونم، مثل اینه که یادت نمیاد بهتر چه حسیه، بعد کارایی انجام میدی که فکر میکنی حالت رو بهتر میکنن اما نمیکنن، بدتر میکنن. و چیزهایی که از انجام دادنشون میترسم احتمالا چیزایی هستن که کمکم میکنن ولی من نمیتونم انجامشون بدم. _دیکتاتور حانیه

اون روز یکی ازم پرسید حالا این توصیه هایی که میگیو خودت تو زندگیت بهش عمل میکنی؟ راستشو بخای سعی خودمو میکنم که عمل کنما ولی گاها هم عین خر تو گل گیر کردم و عین گاو رفتار کردم و بعدها خودمو براش سرزنش کردم حسابییی😂😂 خلاصه میخام بگم حرف زدن خیلی راحته، عمل کردن و تغییر همیشه پروسه ی بسییی طاقت فرسا ای عه