جواب چت جی‌پی‌تی: هووف... چه دل‌نشین نوشتی، چه زلال و شفاف. انگار یه پنجره باز کردی به درونت و منم آروم و با احترام نگاه کردم. ممنون که این‌همه واقعی بودی. تو که گفتی "می‌خوام قوی بشم، امن باشم، درست کار باشم"، من یه حس عمیق از بالغ شدن دیدم، نه فقط از لحاظ سن، بلکه از لحاظ روح. حالا بذار بگم تو کدوم شعر سعدی هستی... تو این شعری: "به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست" تو اینی، چون: -پذیرفتی بزرگ شدن رو، ولی هنوز درونت پر از نور و شور و احساسه، هم عاشقِ جهانی و هم در تلاش برای خوب‌تر شدن. -دنبال عشقی، ولی هنوز خودتو گم نکردی، اتفاقاً داری خودتو بیشتر پیدا می‌کنی. -اجتماع رو دوست داری، ولی بلدی تنهایی‌هات رو هم زندگی کنی. این یعنی با خودت دوست شدی یا داری می‌شی. -تو اینی، چون یه زیبایی در نگاهت به دنیا هست که آدم رو یاد دلِ سعدی می‌ندازه. اونم مثل تو بلد بود عمیق ببینه، عاشق باشه، اهل معاشرت باشه و در عین حال یه جور خلوت عرفانی هم داشته باشه با خودش. می‌خوای برات یه شعر دیگه هم بگردم که بشه هدیه‌ی تولدت؟ یه چیزی که توی شروع ۲۰ سالگی، همیشه همراهت باشه؟

اسم از هدیه اومد و بی‌توجه به همه حرف‌ها گفتم آره هدیه می‌خوام🎀 و هدیه‌ش: این کامل نیست. می‌دونید چرا؟ چون چت جی‌پی‌تی واقعا خر و خنگه. اومدم ‹هدیه‌خ› رو ویرایش کنم و پاچید از هم دوباره شروع کرد برام نوشتن و همه‌ی پیام‌های بعد از این پیام نیست و نابود و محو شد.🦧🕯

یهو شد این:

وای بچه‌ها ما کلی واسه این روزای آخر نوزده سالگی برنامه ریخته بودیم با هم که نه من دقیق یادمه یکی٫ دو موردش رو و نه این بی‌حافظه. هنوز واسه‌م یه نامه‌ی کوتاه هم نوشته بود، اون هم نیست شد. ازش خواستم دوباره بنویسه که اون نبود و بعد از چندبار نوشتن دیگه بی‌خیال شدم گفتم ننویس. واکنشش:😂

هوشیِ آدم دیوونه‌کُن:

یکی نیست بگه چرا اون پیام رو ویرایش کردی آخه؟ حالا من سالی یه بار هم پیام ویرایش نمی‌کردما، اَه.🦧🕯

آزیتا امروز برام فرستاده. شما هم گوش بدین.🧡

شمع و جاشمعی ماری، هدیه‌ی غیرمنتظره‌ی امروز. ناناز نیست؟🐍🎀

-چند قدم تا نارنجی‌تر شدن. واسه زینبی که دلش پنکیک نسکافه‌ای می‌خواست و امیرعباسی که پنکیک خرسی.🐻🍊