آدمها تشویقها را شاید از یاد ببرند، اما تمسخرها را هرگز! آدمها از یاد نمیبرند دقیقا چند سال قبل، وسط کدام مهمانی، مقابل کدام آدم با ذوق از آرزوهایشان گفتند و با چه پوزخند مضحک و کشداری مسخره شدند و خوشباور و متوهم و ساده لوح به حساب آمدند. آدمها از یاد نمیبرند کجا و در مقابل کدام آدم، به موفقیت کوچکی رسیدند و تلاششان ناچیز به حساب آمد. آدمها از یاد نمیبرند کجا تمامشان را گذاشتند و کم به حساب آمدند و کجا و در نگاه کدام آدمی دستکم گرفتهشدند.
تلاش کنید عزیزان، خصوصا اگر زیاد با آدمهای سرکوبگر و اهل تمسخر و تحقیر محاصره شدید! تلاش کنید و رشد کنید و در جا نزنید، نه برای ثابت کردن خودتان به آدمها، که برای اینکه به خودتان ثابت کنید مشکل از شما نیست، مشکل از آدمهاست!
رنجها و ضربهها و آسیبها را پله کنید و اوج بگیرید و همانجا که توقع سقوطتان میرفت، پرواز کنید و اگر از آرزوی همنشینی شما با ستارگان خندهشان گرفت، تمامتان را بگذارید و به ماه برسید و ثابت کنید که ارزش آدمها به تلاشیست که میکنند و آزاریست که نمیرسانند و موقعیتیست که به دست میآورند، نه به شرایط و جایگاهی که به ناچار در آن ایستادهاند.
-نرگس صرافیان طوفان-