میگن وقتی «امام حسین» تو مدینه زندگی می‌کرده و معاویه «حاکم» بوده ، نزدیک ترین چاه به مدینه خشک می‌شه... «امام حسین» هم چند نفر از خادماشونو هرروز ، با مَشک های پر از آب می‌فرستادن سمت ورودی های مدینه... می‌فرستادنشون تا منتظر کاروانا بمونن و وقتی تشنه و خسته و آش و لاش دارن میان سمت مدینه ، بهشون چند جرعه آب خنک و تگری هدیه بدن که جیگرشون حال بیاد. «حضرت عباس» هم یکی از همون افرادی بوده که هرروز می‌رفته تا سر دروازه های مدینه و چشم به راه می‌مونده تا عطش آدمایی که حتی نمیشناخته رو هم برطرف کنه. انصافا با این اوصاف نباید قربونش رفت؟! شما حتی بخوای مرام معرفتی هم حساب کنی ، نباس با آدمای به این زلالی این‌جوری تا می‌شد...

«همانا دنیا مضحکه ای غم انگیز است» _امام علی علیه السلام

دسته ی حسینه اعظم زنجان❤️‍🩹

جان لار سنه پروانه:)))) قوربانین اولوم عباس..=)

باشد که علمدار کربلا دست همهٔ‌مارا بگیرد:))

+نقش حضرت ابوالفضل تو سختی ها*

زیر علمت امن ترین جای جهان است !!

بمیرم برات حسین... بمیرم...