گفت:«آدم تا داستان نخواند معنای زندگی را نمیفهمد.» گفتم:«دنبال چه میگردی؟» گفت:«خودم.»

_🕯

هوای تبریز شبیه وضعیت روحی روانی منه.

ببین. ابرها رد می‌شن، سیالن، تاریکی میاد و دوباره توسط دست‌های نور خفه می‌شه. انگار چیزی یادشون رفته. سیاره می‌چرخه، کهکشان به‌خروش میاد، هوا وارد ریه‌ها می‌شه، کسی گریه می‌کنه و دیگری می‌خنده. هیچ‌کس حواسش نیست. ببین، ما ایستادیم، کنارِ این همه عبور. ببین، دنیا می‌گذره، ما هنوز اینجاییم. فقط من و تو

☆

I want nights like this. Amen

"Live fast Die young"

امیدوارم قبل اینکه برم graveyard اینجا رو ببینم.

شب تمام‌ رویاپرور ها بخیر🕯