"صبح می خندد و من گریه کنان از غم دوست
ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست
بر خودم گریه همی آید و بر خنده تو
تا تبسم چه کنی بی خبر از مبسم دوست
ای نسیم سحر از من به دلارام بگوی
که کسی جز تو ندانم که بود محرم دوست
گو کم یار برای دل اغیار مگیر
دشمن این نیک پسندد که تو گیری کم دوست..."
چشمهایت؛
دفتر شعری است،
که خدا سروده است
وصف اش در اندیشه هیچ شاعری...
نگنجد! .
[شده از دست کسی یک دفعه دلگیر شوی ؟
او در آغوش کسی باشد و تو پیر شوی؟
شده با جان و دلت عاشق و مجنون باشی؟
او کنار دگری باز تو دلخون باشی؟
شده با یاد کسی تا به سحر گریه کنی؟
با خدا درد و دل و پیش همه شکوه کنی؟
شده روزی برسد بغض امانت ندهد؟
آنقدر گریه کنی هیچ ز یادت نرود؟
من پر از دردم و این است غم دیرینم
همچو فرهاد شدم کوه غمم شیرینم !(:]🖤🥺
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
هیچ گلی نمیتونه خودشو بو کنه
هیچ کتابی نمیتونه خودشو بخونه
هیچ پروانه ای نمیتونه بالهای خودشو ببینه
و خب توام مشکلت همینه!
که نمیتونی خودتو ببینی چقدر زیبایی :)🦋
به همین سادگی
روزها از پی هم
و شب ها از پس هم می گذرد
چیزی از بهار و شکوفه هایش که ندانستم
از تابستان و زیبایی هایش همینطور
از پاییز رنگارنگ نیز همینطور
اینک فصل سرما در میانه است
و آن هم تمام خواهد شد
کاش می دانستی
که گردش فصلها و روزها بهانه است
تا از دلتنگی‌هایم بگویم
تا می گویم خسته ام، تنهام،
همه برایم موعظه...
غافل از اینکه، هم آنها
خود دردی هستند و نمکی بر زخم هایم...
اگر مرحم نیستی لطفا" زخم نباش...
صحرا