یکی بیاید به دنیا بفهماند
زنگ ساعت‌ها
جای صبح بخیر با صدای یار را
پُر نمی‌کند که نمی‌کند
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
با هر افتادنی سُـقوط نمیکنی ،
بَعضی وقتــها زَمین میخوری
تـا اوج بِـگیری🕊
صدای ترانه ای غمگین
در رادیو شنیده می شود
و من به چیزی غیر تو فکر نمی کنم.
زنده ماندن در روز هایی که
این قدر از تو دور افتاده ام
کار آسانی نیست…
عزیزم، به شهر من بیـــا.
همین فـردا راهی شو بیـــا
رهـــا کن هـمـه چیز را
بگو “یکی منتظرم هست” …ُ بیــا!
به جا خواهد ماند؛
چایمان ته فنجان
کودکى هامان در کوچه ها
بغض سنگین شادمانى‌ها در گلوی مان
و معشوقه های مان
در دور دست ها