صدای ترانه ای غمگین
در رادیو شنیده می شود
و من به چیزی غیر تو فکر نمی کنم.
زنده ماندن در روز هایی که
این قدر از تو دور افتاده ام
کار آسانی نیست…
عزیزم، به شهر من بیـــا.
همین فـردا راهی شو بیـــا
رهـــا کن هـمـه چیز را
بگو “یکی منتظرم هست” …ُ بیــا!
به جا خواهد ماند؛
چایمان ته فنجان
کودکى هامان در کوچه ها
بغض سنگین شادمانى‌ها در گلوی مان
و معشوقه های مان
در دور دست ها
نقشی که باران می‌زند بر خاک
خطی پریشان از سرگذشت ِتیرهٔ ابرست
ابری که سرگردان به کوه و دشت می‌راند
تا خود کدامین جویبارش خُرد
روزی به دریا بازگردانَد ...
- هوشنگ ابتهاج 🌱
او آمد و رنگ روزگارم شد سبز
پاییز و زمستان و بهارم شد سبز
روزو شب بی قراریم پایان یافت
آن لحظه که برسرقرارم شد سبز
محسن درویش|🌱 ›
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
دوست داشتن،
فقط گفتن “دوستت دارم” نیست…
بگذار دوست داشتنت
مثل نشانی خانه‌ای باشد
که نه از کوچه‌اش معلوم است،
نه از رنگ درش
و نه از پلاکش
و فقط آن را از عطر گل‌های رز باغچه‌اش می‌شناسی…
محسن حسین‌خانی|🌹💋 ›