همه چیزش شعر است؛ چشمش، مویش، بویش...
زن که باشی همه کارت شعر از کار در می آید؛ چای دم کردنت، جانم گفتنت، قاصدك فوت کردنت... اما مردها همیشه شاعرهای بهتری هستند.
مرد که باشی برای شاعری همیشه سوژه ای داری🎼🌿^^
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
◞نگو که با غم و اندوه هم‌زبان هستی
خبر گرفتم و گفتند: شادمان هستی...
اگر مسابقه باشد میان سنگدلان
به احتمال فراوان تو قهرمان هستی
چقدر سخت که آسان مرا رها کردی
چقدر تلخ که شیرین دیگران هستی
اگر تو را به صدایی شبیه باید کرد
صدای خُرد شدن‌های استخوان هستی
در این زمانه که از راستی نشانی نیست
اگر دروغ بگوییم مهربان هستی
هزار بار تو را از دلم بُرون کردم
نگاه کردم و دیدم که همچنان هستی◜
سجاد نجاری|🌱 ›
من پر از خودکشی
پر از اجساد پوسیده
پر از اسکلت‌های شکسته‌ام
من مرده‌ام گرچه نمیمیرم!💔
وقتی قهر کرده و میخوایین نازشو بکشین مثل مولانا بهش بگو:
⤸ خمرِ من و خمارِ من!
باغ من و بهار من!
خواب من و قرار من!
بی‌تو به سر نمی‌شود...🌻💕 ⤹'
همینقدر عاشقاٰنه و شاعراٰنه 𖧧
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
یادها رفتند و ما هم می‌رویم از یادها
کی پر کاهی بماند در میان بادها...
استاد مولانا|🍂 ›
از حبس دنیا خسته‌ام چون مرغکی پر بسته‌ام
جانم از این تن سیر شد ، سامانه را گم کرده‌ام
در خواب دیدم بیدلی صد عاقل اندر پی روان
می‌خواند با خود این غزل، دیوانه را گم کرده‌ام
گـــر طالب راهی بیــــا ، ور در پـی آهی برو...
این گفتُ با خودمی سرود، پروانه راگم کرده‌ام؛
استاد مولانا|🌱 ›