من معتادم

معتاد کتاب و ساعت جیبی و شمع و فحش و شعر و هر کوفت و زهر مار دیگه ای

شبیه یوسفم، شرمنده‌ی لطف برادرها دلم بازار شام است و سرم بازار مسگرها دلم قرص است پشتم تا ابد خالی نخواهد شد حدیث دوستان است و وفای تیز خنجرها چه دشمنها که حق مادری بر گردنم دارند همیشه سخت می‌ترسیدم از نفرین مادرها تک و تنها اگر جنگیدم اما ناگهان مردند همه جنگاوران شهر من از زخم بسترها اگر زخمم، اگر داغم، اگر بی‌برگ شد باغم نبودم قهرمان قصه‌ی بگذار و بگذرها

روزای آخر تابستونه و حال و هوا، پاییزی. گویا شما باید این پیامو فوروارد کنید و تگاتون رو اینجا بذارید تا من با دوربینِ ذهنیِ عجیبی که اینجا دارم از شما عکسی بگیرم که به شکل چیزی غیر از انسان درش ظاهر میشید. از طرف زیرزمین، یه عکس و یک‌سری توضیحات متفاوت راجع به ربط و علت و معلولش به شما داده میشه. •ممبرا هم می‌تونن شرکت کنن. •قبل از اینکه لینک بفرستید حتما چک کنید که ظرفیت تکمیل نشده باشه.

It's all about money.

داریم کور میشیم، تنها چیزی که میبینیم پوله، فکر میکنیم اگه نباشه زندگی مون تباه میشه-و مشکل اینه که زیادم اشتباه نیست-دیگه کنترل دست ما نیست، تبدیل به برده و بنده چیزی شدیم که خودمون خلقش کردیم .

آدم خلیفه تنهای خدا روی زمین است. امپراتوری که گاهی باید برگردد به آخرین سلاح‌اش «... و سلاح او گریه است. »