بیا

چشم

و کم کم درس زندگی برایم سرد میشود و مرگ گرم و گرم تر. سکوت خانه را دوست دارم ولی همچنان از آن میترسم. آشنا ها را فقط در انشایی برگرفته از خزعبلات میبینم .. و در آخر میدانم، یار هم رای عوض میکند. انچه با تمام قلب میخواستیم، از ما دور و دور تر میشود .. شادی هایمان زود گذر و غم هایمان همیشگی‌ست. و بازهم، ما با تمام قلب تو را میخوانیم. و اینجاست که میفهمم مرگ،چقدر گرم است. و دردی که فکر میکردیم میرود هنوز مانده‌است. چرا که درد؛همان درد باقی می‌ماند. •خزعبلات. 1403/9/16

ثلام ثلام

...

خونمون داره میلرزه

پیشمیاد

خونهی شرم