این جا،ستاره ها همه خاموشند این جا،فرشته ها،همه گریانند این حا شکوفه های گل مریم ، بی قدر تر ز خار بیابانند. بانو فروغ

هرشب دلم میخواد از چیزای زیادی گلایه کنم و آروز های بیشتری کنم آرزو می‌کنم هرکسی که میخواد کنکور بده موفق بشه . آروز میکنم کسی که به بیماری بلند مدت داره زودتر خوب بشه آروز میکنم که کسی که بیماری روانی داره صرفا یه مورد برای آزمایش و بررسی نباشه و آدم های خوب سرراهش بیان تا روحش آروم باشه. آرزو می‌کنم هیچ پدر بزرگ و مادربزرگی تنها نباشه توی خونه اش. آرزو می‌کنم که کسی که امشب کات کرده،زودتر آروم بشه . آرزو می‌کنم کسی که عزیزش رو از دست داده ، آروم بشه و اگه داخل شک عصبی عه بتونه اشک بریزه،(چون بعضی ها ممکنه یک دفعه برن داخل سکوت و دوره های افسردگی:( ) آرزو می‌کنم دیگه هیچ درختی بریده نشه و یا حداقل کمتر کاغذ اصراف بشه . آرزو می‌کنم ماهی های دریا امشب توی زباله یا نفت خفه نشن و پیش مامانشون بخوابن. آرزو میکنم که امشب خانم خرسه داخل جنگل همه ی بچه هاش پیشش باشن و هیچکدوم شکارنشده باشن (توسط آدم ها) آرزو می‌کنم هیچکس بابت فقرو بی پولی دست به خودکشی نزنه . آرزو می‌کنم هرکسی به هرچیز خوبی که میخواد برسه :)

وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیشتر تنهاست، چون نمی تواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد، و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق می کند، تنهایی تو کامل می شود… _عباس معروفی