🔸️انتخابات اسفندماه ۱۴۰۲ بار دیگر نشان داد که جامعه‌ی ایران دستخوش تغییرات فرهنگی-اجتماعی مهمی است که شوربختانه باید گفت نظام حکمرانی و نخبگان سیاسی، نه تنها توجه چندانی به آن ندارند، بلکه همچنان می‌خواهند به شیوه‌ی سنتی زمام‌ امور را در دست داشته باشد. شاید همین هم موجب گسست بیشتر بین جامعه و ساختار سیاسی شده است. پس به یک معنا، مهم‌ترین و فوری‌ترین کاری که نظام سیاسی باید در یکی دو سال پیش‌رو انجام دهد، شناخت دقیق از این تغییرات، و پیش‌بینی "روندهای آینده" است. 🔸️از این حیث، به نظر می‌رسد ما حداقل با سه "مگا ترند" در نسبت با جامعه‌ی ایران مواجهیم. البته مشخص است بخشی از آن‌ها، متأثر از فضای تحولات شگرف بین‌المللی در فرهنگ، سیاست و سبک زندگی مخصوصا در یکی دو دهه‌ی اخیر است: 🔸️۱. تکثرگرایی: جامعه‌ی ایران، جامعه‌ی متکثر و متنوعی از حیث فرهنگی و سیاسی است. هرچه از دهه‌های ابتدایی انقلاب فاصله می‌گیریم، این تکثر پررنگ‌تر شده است. پس تقسیم‌بندی‌های سنتی سیاسی، دیگر جوابگوی این جامعه نیست. نه چپ و راست دیگر محلی از اعراب دارد، و نه دوگانه‌‌های کهنه‌ی اصولگرا و اصلاح‌طلب. برای شناخت جامعه‌ی ایران، باید از این دوگانه‌های قدیمی عبور کرد. اگر این تکثر را بتوان " تکثر همگرا" کرد، یقینا موجب پیشرفت کشور خواهد شد، و اگر تبدیل به "تکثر واگرا" شود، جامعه با انواع و اقسام بحران‌های اجتماعی و امنیتی مواجه خواهد بود. 🔸️۲. نفوذ بالای شبکه‌های اجتماعی: ضریب نفوذ اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در ایران از میانگین سطح عمده‌ی کشورها بالاتر است. این یعنی مردم ایران، بیشتر و بهتر از بسیاری از کشورهای دیگر، در جریان تحولات روز جهانی قرار دارند. شاید برای همین هم‌ هست که دائما در حال مقایسه‌ی وضعیت زندگی خود با سایر مردم، مخصوصا "مو بلوندهای چشم‌آبی" هستند. پس معلوم است که ناتوانی دولت‌ها در تأمین نیازهای یک زندگی نرمال یا موضوعاتی مثل فیلترینگ، نارضایتی گسترده‌ای به همراه داشته باشد. روی دیگر سکه‌ی نفوذ بالای اینترنت این است که پس ایرانی‌ها بیشتر از مردم سایر کشورها، در معرض خطرات و آسیب‌های ناشی از آن قرار دارند. در یک جامعه‌ی شبکه‌زده، یک شایعه یا دروغ، خیلی زودتر و راحت‌تر بسط و انتشار پیدا می‌کند. در چنین فضایی، بیان یک چنار و پاجوش، می‌تواند سرنوشت‌ یک انتخابات را تا حد زیادی تغییر دهد. 🔸️۳. کاهش قدرت ساختارهای رسمی: به دلیل موارد عدیده و از جمله گسترش شبکه‌های اجتماعی، از نقش ساختارهای رسمی تولید و توزیع قدرت کاسته شده و در عوض، ساختارهای غیررسمی معنای بیشتری به خود گرفته‌اند. این روزها، یک فوتبالیست درجه چندم، به برکت شبکه‌های اجتماعی می‌تواند تبدیل به لیدر یک شورش اجتماعی شود. یا یک سخنران عامه‌پسند، می‌تواند برای مجلس، لیست انتخاباتی صادر کند. در حقیقت مرجعیت فکری و فرهنگی، دیگر در دست نهادهای سنتی نیستند. 🔸️به این سه موضوع، البته می‌توان موارد دیگری را هم اضافه کرد. به نظر می‌رسد نظام حکمرانی و نخبگان سیاسی-فرهنگی ما، این سه خصیصه را باید به درستی فهم کنند. اگر‌ بداند برای آنکه افراد بیشتری از جامعه در مسائل سیاسی- اجتماعی چون انتخابات مشارکت داشته باشند، باید با مکانیسم‌هایی، "تکثر" بیشتر نامزدها را رقم‌ بزند، و اگر بداند که با قوانین و ساختارهای قدیمی، نمی‌توان این جامعه‌ی شبکه‌زده را اقناع کرد، و اگر بفهمد که لیست‌های انتخاباتی، مرجعیت خود را در دنیایی که مناسبات اجتماعی آن‌ بیش از دولت‌ها در دست بلاگرها و اینفلوئنسرها و... است از دست داده، آنگاه شاید در نوع تعامل خود با جامعه، بتواند تغییراتی ایجاد کند. بدون فهم این مناسبات، نمی‌توان از مردم، انتظار مشارکت بالا داشت.

✅در باب مرزبندی تندروها با مردم به بهانه امر به معروف 🔸️نصف جهان معترض! ✍مصطفی موحد در ادامه بخوانید🔻 @vaavmag

🔹️برای دومین بار کنسرت #علیرضا_قربانی لغو شد. کنسرتی که به بیان شفاف وزیر ارشاد، یعنی بزرگ‌ترین مسئول فرهنگی دولت، هیچ مشکلی برای انجام آن وجود نداشت. جالب این جاست که ادعاهای طرح شده در مورد فرآیند برگزاری این کنسرت هنوز و تا این لحظه شفاف و مستند نیست، اما قانون در این رابطه چند پیش‌شرط دارد. 🔹️مجوز برگزاری هر رویداد یا مراسمی شبیه به کنسرت منوط به تأیید شورای تأمین استان است. در صورت تأیید شورای تأمین مجوز برگزاری کنسرت توسط معاونت امور هنری #ارشاد صادر شده و بلیت‌فروشی می‌تواند آغاز شود. با وجود فرآیند فروش بلیت احتمالا این مراحل تأییدشده و در صورتی که فرد یا نهادی غفلت یا تخلف نکرده باشد، باید کنسرت به روال قانونی خود انجام می‌گرفت. 🔹️حالا اتفاقی که در شهر #اصفهان افتاده، با وجود این که بار دوم هم بوده اما هیاهوی زیادی در این زمینه ایجاد کرده است. هیاهویی که با زمزمه‌هایی نظیر پرده‌برداری از تعارفات و شکاف‌های مابین نهادهایی مانند #ستاد_امر_به_معروف و... همراه بوده است. این مسأله به هر دلیلی و از هر نهادی باشد، نباید مشمول قانون‌گریزی شود. ستاد امر به معروف استان چه با وجود توان تصمیم‌گیری درباره‌ی برگزاری #کنسرت یا حتی بدون چنین قدرتی، زیبا نیست که با مصوبات قانونی شورای تأمین استان که مهم‌ترین نهاد تصمیم‌گیری محلی است مقابله کند. 🔹️این تصمیمات که شاید پیش از این در تعارف و سکوت و هرچیز دیگری علنی نمی‌شد، ده ها ناراحتی بدون در نظر گرفتن مبنای قانونی برای مردم سرزمین‌مان رقم زده است، اگر اتفاق اخیر مبنای قانونی هم نداشته باشد که اوضاع بسیار وخیم تر می‌شود. در تبیین هر قانون درست یا حتی نادرستی اولین لازمه ارتباط با مردم و آغاز فرآیند پذیرش قانون در بین مردم است، اما زمانی که بدون هیچ دلیل و مبنایی بخواهیم این چنین عمل کنیم تنها موجب سرخوردگی مردم خواهیم شد. @vaavmag

✅پایان شب سیاه تتلیتی‌ها ✍سارا مصطفوی در ادامه بخوانید🔻 @Vaavmag

پایان شب سیاه «تتلیتی‌ها» 🔸سبک زندگی و مسیری که تتلو در طول این سال‌ها طی کرد، شبیه به هیچ‌کسی نیست. شبیه به هیچ‌کسی نبودن شاید به ظاهر یک تعریف و تمجید باشد اما این جمله در این متن چنین کارکردی ندارد. مسیر زندگی تتلو، عجیب و غیرقابل باور است. خواننده‌ای که دست و پا شکسته در ایران فعالیت رسمی و غیررسمی انجام می‌داد، استعدادش در موسیقی مورد توجه بخشی از جامعه قرار گرفت اما «شهوت‌ شهرت» خیلی زود خفه‌اش کرد. او برای دیده شدن، برای رسیدن به قله‌ی شهرت به استعداد موسیقی‌اش راضی نبود. 🔹«خواننده‌ی خوب» برای تتلو کافی نبود. روزگاری تصمیم گرفت فوتبالیست شود، چندباری از دنیای موسیقی خداحافظی کرد، نقطه‌نظرات سیاسی عجیب و غریب مطرح کرد و در انتها هم مهاجرت کرد. مهاجرتی که نه تنها به توهین به مقدسات انجامید بلکه رفتارهای غیرعادی تتلو‌ را با عناوین جدیدی پیوند زد. خشونت جنسی علیه دختران که به صورت علنی توسط او در فضای مجازی مطرح می‌شد، عمق لجنزاری بود که آقای خواننده در آن سقوط کرد. 🔸داستان رفتار او را نمی‌خواهیم‌ مرور کنیم که اگر قرارمان بر این بود، به بیشتر از کلمات یک کپشن اینستاگرامی نیاز داشتیم. اما چند روز پیش که عکس تتلو‌ را در اولین جلسه دادگاهش دیدیم در کنار شوخی‌های پرشماری که نوشته شد، دلمان خواست دوباره سر تکان بدهیم و تأسف بخوریم از سرنوشت خواننده‌ای که روزگاری هنرمند بود، می‌توانست مسیری عاقلانه‌تر از چنین باتلاقی را طی کند و خب خیلی زودتر از پیش‌بینی‌ هوادارانش دستبند به دست، راهی ایران شد تا نسبت به رفتارهای متعدد مجرمانه‌اش پاسخگو باشد. @vaavmag

✅ده اقدام برای ادب بیشتر در هنگام روزه داری ✍مصطفی موحد در ادامه بخوانید🔻 @vaavmag

🔸با آغاز ماه مبارک رمضان و روزه‌داری مسلمانان برخی رفتارها می‌تواند به اخلاق و ادب روزه‌داری ما کمک کرده و لحظات خالص‌تری برایمان رقم بزند. 🔸۱.روزه‌داری تنها مراقبت از خوردن و آشامیدن نیست، سعی کنیم هر لحظه به خودمان یادآوری کنیم تمام بدن ما روزه‌دار است، یعنی از هر اقدام و رفتاری که شأن روزه‌دار نیست دوری کنیم. زبان و دست و فکر هم می‌تواند این یک ماه از هر چیز بدی پرهیز کند. 🔸۲. برای خوش‌بو بودن در طول روز و هنگام نخوردن به مدت طولانی مسواک و عطر دو لازمه‌ی مؤمن روزه‌دار است. 🔸۳. دل انسان نیز می‌تواند روزه‌داری زیبایی داشته باشد، هرکدام از ما لحظاتی در دل قدری حسادت یا غرور و ناراحتی داریم که بهترین وقت برای از بین بردن آن ماه مبارک رمضان است. 🔸۴. درست است که خوابیدن روزه‌دار هم عبادت است، اما پس از خواب در بیداری می‌توان ثواب روزه را با خیر رساندن به دیگران صدچندان کرد، در این روزها دست هم را بیشتر بگیریم. 🔸۵.کرامت روزه‌دار علاوه بر افطاری دادن به دیگران، می‌تواند هزار مثال دیگر داشته باشد، از عیدی دادن ساده تا شاد کردن دل یک نفر، اما داشتن هوای کسانی که به هر علتی نمی‌توانند روزه بگیرند از مثال‌های همین کرامت انسانی است. 🔸۶. همه‌ی ما قطعا می‌دانیم که خدا و اهل بیت(ع) دوست ندارند شیعیان‌شان زبان به دشنام و کلمات زشت باز کنند، این ماه وقت خوبی برای ترک کلمات بدی است که در روزمره ممکن است برایمان طبیعی شده باشد. 🔸۷. این روزها آنقدر مسائل ریز و درشت داریم که هرکدام می‌توانیم بمب بالقوه‌ای برای انفجار عصبانیت باشیم، تمرین کنترل خشم در ماه عبادت خدا، ادب روزه‌داری را افزایش می‌دهد. 🔸۸. اگر به هر علت در سفر هستیم یا خدایی ناکرده به بیماری دچار شدیم، درست است که مانعی از خوردن وجود ندارد، اما می‌توانیم برای رعایت حال روزه‌داران هر چه می‌توانیم در برابر آنها از خوردن آب و غذا دوری کنیم. 🔸۹.در زمانی که اعتماد مردم به هم کمتر از قبل می‌شود، تصورمان اینگونه است که با قسم‌های مختلف می‌توانیم همدیگر را قانع کنیم، مخصوصا در معاملات و خرید و فروش. شاید به بهانه روزه‌داری عادت ناصحیح قسم خوردن زیاد را بتوانیم ترک کنیم. 🔸۱۰. ماه رمضان به بهار دل‌ها هم معروف است، در بهار دل‌ها خیلی راحت می‌توان کدورت‌های بین خودمان را از بین ببریم. آشتی با خانواده و همسر و دوست شاید کمترین کاری باشد که در این فرصت ناب بتوانیم انجام دهیم. تمرین خوش‌اخلاقی وقتش همین جاست. @vaavmag