از بیشترین چیزی که تو زندگیم میترسم .. عادت‌کردن به نبود آدماست ؛ و خب نمیخوام دچارش بشم🚶🏻‍♂!(:

میگیره ت این شبا ، دل نوکرت عجیب ؛

- ترجیحاً وجود نداشته باشی .

- لایق پرستش است ، آنکھ در این بی مهری ها محبت میکند !(:

حقیقتا آدمیزاد گاهی از قوی‌بودن خسته میشه ؛ دلش میخواد با خیال راحت آسیب پذیر و ضعیف و طفلکی باشه .. و بدونه یه نفر هست که مراقبشه ((:

+ میگم بنظرت کی بیشتر عذاب میکشه ؛ اونکه می‌ره ، یا اونکه میمونه؟! - اون که میمونه ؛ اون که می‌ره ، می‌ره دیگ! + خب.. حتی اگه مجبور باشه؟!.. - به چه اجباری؟! حتما خواسته که بره! دور بشه... اما اونی که میمونه ، روزی هزار بار میمیره .. با هر بهانه مزخرفی ((: با هر حرفی.. با هر آهنگی ، با هر یه دونه سیگاری ، با هر اسمی ، با هر عکسی.. با هر عطری ؛ با هر چیزی که فکرشو بکنی میمیره و زنده میشه ((:

من ایرانمو ، ت عراقی .. چ فراقی ؛

من آن فرشِ پا خورده ی خستمـ نگاهم ، امیدم ، دلم ، پیشِ توستـ...

‌کاش آدمیزاد راحت میتونست بره به بعضیا بگه که چقدر دوست داره باهاشون حرف بزنه باهاشون وقت بگذرونه ؛ کاش آدمیزاد میتونست یه سری کارارو بدون اینکه فکر کنه بعدش چی میشه انجام بده ..

- حق!(:

- گاهی وقتام .. یکی که تاحالا نه بغلش کردی ، نه دستشو گرفتی ، نه باهاش بیرون رفتی ؛ میتونه آرامش بخش تر از خیلیایی باشه که اون چیزارو باهاش تجربه کردی🚶🏻‍♂!(:

واسه یه‍ لحظه دیدنت آقا ؛ همه چیمو میدم ("